ลังที่น่าเกรงขาม นางคิดอยู่เสมอว่ามันเป็นความอัปยศในชีวิตของนาง ตอนนี้นางได้รับเครื่องประดับชุดนี้ ถึงแม้จะไม่เพียงพอสำหรับการฟื้นสภาพอย่างเต็มรูปแบบแต่ก็ทำให้นางสามารถฟื้นตัวได้เล็กน้อย
แต่…
“ถ้าสิ่งนี้ถูกส่งโดยองค์ชายเจ็ด มันจะดีสักเพียงใด” นางพูดอย่างนี้เบา ๆ เมื่อใบหน้าของนางดูหดหู่มาก
ยี่หลินตกใจมากยิ่งขึ้น “คุณหนูต้องจำคำพูดของนายท่านสามนะเจ้าคะ ! ”
“ข้ารู้” เฟิงเฉินหยูสงบลงและปิดฝาลงบนกล่องไม้ “ไปถามเรือนอื่น ๆ ว่าองค์ชายใหญ่ได้ส่งของขวัญให้คนอื่นหรือไม่”
เมื่อยี่หลินเห็นว่าในที่สุดคุณหนูใหญ่ของนางได้สติ ก็สงบลงเล็กน้อย “เจ้าค่ะ”
เมื่อเห็นบ่าวรับใช้ออกจากห้อง เฟิงเฉินหยูดึงกล่องไม้มาไว้ในอ้อมแขนของนาง ดูเหมือนกับว่าหัวใจของนางจะถูกประดับด้วยเครื่องประดับแก้วผลึก ใจของนางเต็มไปด้วยความคิดว่านางจะสวมเครื่องประดับชุดนี้ต่อหน้นคนอื่น ๆ ได้อย่างไรมันช่างน่าอัศจรรย์ขนาดนี้ !
อีกครึ่งชั่วยามหลังจากนั้นยี่หลินก็กลับมาพร้อมข่าวที่เฟิงเฉินหยูสั่ง “องค์ชายใหญ่ส่งของขวัญมาที่เรือนของเราเท่านั้นเจ้าค่ะ คุณหนูสามและคุณหนูสี่ไม่ได้รับอะไรเลย สำหรับเรือนตงเซิง… บ่าวรับใช้คนนี้ไม่สามารถหาคำตอบได้”
“ไม่เป็นไร” เฟิงเฉินหยูไม่สนใจเกี่ยวกับเรื่องที่เรือนตงเซิงเลย“เฟิงหยูเองมีของมีค่ามากมาย ดังนั้นข้าจะไม่ไปแข่งขันกับนาง ไปเตรียมอาหารกลางวัน หลังจากทานอาหารเสร็จเราก็ไปหาท่านย่า”
วันรุ่งขึ้นหลังจา
