กเที่ยง เด็ก ๆ ของตระกูลเฟิงทุกคนไปที่เรือนซูหยารวมถึงเฟิงหยูเองฮูหยินผู้เฒ่าดูใจดีในขณะที่นางบอกพวกเขา “แม้วจะเป็นเพียงงานเลี้ยงวันเกิดของพระนัดดาฮ่องเต้ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานพระนัดดาผู้นั้นมาก เมื่อถึงเวลาข้าราชสำนักทุกคนในเมืองหลวงจะมาร่วมปราชุมด้วยข้าคิดว่าจะมีองค์ชายที่จะไปแสดงความยินดีกับพระองค์ เจ้าต้องไม่ทำให้ตระกูลเฟิงเสียหน้าในงานนี้”
ทั้งสี่ตอบพร้อมกัน “หลานจะทำตามคำเตือนของท่านย่าเจ้าค่ะ”
“อืม” ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าอย่างพอใจ “ของขวัญสำหรับพระนัดดาฮ่องเต้ คฤหาสน์จะจัดเตรียมให้พวกเจ้า มีของกำนัล 4 อย่าง และบ่าวรับใช้จะส่งไปที่เรือนของพวกเจ้าตามคำเชิญพรุ่งนี้ตอนเย็น พวกเจ้าต้องตรงเวลา”
เฟิงเฟินไดยิ้มแล้วรีบพูดว่า “ท่านย่าไม่ต้องกังวล ! เราจะไม่สายเจ้าค่ะ” นางพูดอย่างนี้เมื่อมองเฟิงหยูเอง “พี่รองถูกกักขังมาหลายวัน และในที่สุดก็สามารถออกจากคฤหาสน์เสียที แต่ท่านต้องใช้โอกาสนี้เพื่อเพลิดเพลินกับอากาศบริสุทธิ์ ใครจะรู้ว่าพี่รองจะถูกกักขังอีกเมื่อไหร่”
ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจเบาๆ เพื่อเตือนเฟิงเฟินได แต่มันไม่ใช่การประจานอย่างเด่นชัด
เฟิงหยูเองสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมของฮูหยินผู้เฒ่าและเย้ยหยันภายใน จากนั้นนางก็พูดว่า “น้องสี่ไม่ต้องกังวล ครั้งต่อไปทีข้าจะระวังมากขึ้น และการถูกลงโทษโดยเสด็จพ่อก็ไม่ใช่ข้าคนเดียวที่สนุกกับมันคนเดียว ข้าจะจำไว้อย่างแน่นอนว
