พี่สาวไม่ทำหน้าที่ของพี่สาว และน้องสาวไม่ทำหน้าที่ของน้องสาว เจ้าไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ! ”เฟิงเฟินไดรู้สึกว่าทัศนคติของฮูหยินผู้เฒ่าที่มีต่อนางเมื่อไม่นานมานี้ค่อนข้างดี นางจึงพูดด้วยความเศร้าโศก “เป็นเพราะพี่รองไร้เหตุผลเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่ามองใบหน้าของเฟิงเฟินได เมื่อมองไปที่เฟิงหยูเอง นางพูดว่า “น้องสี่ของเจ้ายังเด็ก ทำไมเจ้าถึงโกรธนาง? ”
เฟิงหยูเองกระพริบตาและยิ้มพลางเอ่ยว่า “อาเองเพิ่งย่างเข้า 13 เจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าที่ได้รับความอัปยศและไม่ต้องการที่จะพูดอะไรอีก ขณะที่นางไล่พวกเขากลับมา
หลังจากพวกเขาออกจากเรือนซูหยาไป พวกเขาต่างมุ่งหน้าไปยังเรือนของตนเอง อย่างไรก็ตามเฟิงเฉินหยูรออยู่พักหนึ่งเมื่อเห็นว่าทุกคนไปไกลแล้วนางก็เดินตามเฟิงหยูเอง
ในที่สุดเมื่อถึงนาง นางก็รีบถามว่า “น้องรอง วันที่เราตกลงกันได้มาถึงแล้ว”
“ข้าจำได้” เฟิงหยูเองยิ้มให้ความมั่นใจแก่นาง “เมื่อรอบเดือนของพี่ใหญ่หมดแล้วมาหาข้า อย่าลืมนำเงินมาด้วย”
เฟิงเฉินหยูเม้มปากของนาง และคิดกับตัวเอง เจ้าสนใจแต่เงิน แต่นางก็พยักหน้า “อย่ากังวล ข้าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว”
ระหว่างทางกลับไปที่เรือนตงเซิง หวงซวนรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยและถามนางว่า “คุณหนูจะรักษาเฟิงเฉินหยูได้หรือเจ้าค่ะ? หากต้องคอยดูแล มันจะไม่เสียเวลาของพวกเราหรือ ? ”
เฟิงหยูเองใช้คำตอบที่นางตอบวังซวนมาตอบหวงซวนเช่นกัน “ข้าจะยอมให้นางทำกำไรได้ง่าย ๆ ! นางทำช
