“คุณหนูสาม ! คุณหนูอยู่ที่ไหนเจ้าคะ ? ” เหม่ยเซียงกลับมาพร้อมกับเสื้อคลุม นางกลับมาแต่ไม่พบเฟิงเซียงหรู ไม่ว่านางจะมองไปทางไหน นางจำได้ว่าเฟิงเซียงหรูรออยู่ข้างสะพานเมื่อนางกลับเรือน แต่เมื่อนางกลับมาเฟิงเซียงหรูหายไปไหน?
เหม่ยเซียงยืนอยู่บนสะพานเล็ก ๆ และมองลงไป แต่นางก็ยังหาเฟิงเซียงหรูไม่เจอแม้จะมองหาไปรอบ ๆ
นางคิดว่าเฟิงเซียงหรูอาจรู้สึกหนาวมากและไม่สามารถทนรอได้ ดังนั้นนางจึงกลับไปก่อน จากนั้นทั้งสองก็แยกทางกันและนางกลับเรือนอย่างรวดเร็ว
แต่เมื่อนางกลับไปที่ห้อง นางพบว่าเฟิงเซียงหรูไม่ได้กลับที่เรือน !
เหม่ยเซียงเริ่มตื่นตระหนกแต่ไม่กล้าพูดอะไรเลย นางทำได้เพียงกลับมาและค้นหาต่อ แต่นางไม่พบสิ่งใดอีกเลยบ่าวรับใช้เหนื่อยล้า แต่ใจของนางยังทำงานอยู่ เมื่อครุ่นคิดอีกเล็กน้อย นางก็ไปที่เรือนตงเซิง เมื่อมาถึงประตูพระจันทร์ในลานเรือนศจีและเห็นบ่าวรับใช้ที่เฝ้าประตู นางถามอย่างรวดเร็ว “เจ้าเห็นคุณหนูสามหรือไม่ ? ”
บ่าวรับใช้ปฏิบัติต่อคนที่มาจากเรือนของอันชิค่อนข้างสุภาพเมื่อได้ยินนางถาม นางส่ายหัวแล้วตอบว่า “ข้าไม่เห็น ไม่มีใครมาในคืนนี้ ทำไมเจ้าถึงตามหาคุณหนูสามที่นี่ในตอนกลางคืน ? ”
เหม่ยเซียงกระทืบเท้าของนางด้วยความตื่นตระหนก “ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องกลับไปแจ้งอนุอัน คุณหนูสามหายไป ! ”หลังจากที่นางพูดแบบนี้ นางหันหลังกลับวิ่งออกไป
อันชิกำลังนอนหลับฝันอยู่ เมื่อนางตื่นขึ้นมานางก็สงสัยว่า
