เพราะปิงเอ๋อจับนางไว้ทัน บางทีนางอาจจะกระโดดลงน้ำ
ในเวลานี้พวกเขาได้ยินเหม่ยเซียงตะโกนไม่ไกล “มาดูนี่เจ้าค่ะ ! ”
ทั้งสองลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วโดยวิ่งไปในทิศทางนั้น เมื่อพวกเขามาถึงพวกเขาเห็นเหม่ยเซียงชี้ไปที่จุดถัดจากทะเลสาบใบหน้าของนางซีดเซียวด้วยความกลัว ขณะที่นางพูดด้วยเสียงสั่น “ดูหินก้อนนี้ ดูเหมือนว่ามีใครบางคนทำลายมัน”
เมื่อได้ยินนางพูดแบบนี้ อันชิและปิงเอ๋อก็สนใจที่จะดูแน่นอนว่าครึ่งหนึ่งของหินถูกทำลายอย่างชัดเจน เศษหินที่เหลือเผยให้เห็นฉากที่น่าตกใจ
“ปิงเอ๋อ” อันชิได้ข้อสรุป แม้ว่าร่างกายของนางจะสั่นแต่นางก็ไม่อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้ “ไปบอกท่านฮูหยินผู้เฒ่าว่าคุณหนูสามตกน้ำ เราขอให้ท่านมาช่วยนาง”
“เจ้าค่ะ” ปิงเอ๋อรับคำสั่งแล้ววิ่งตรงไปที่เรือนซูหยา
ข่าวของคุณหนูสามตกน้ำกระจายไปอย่างรวดเร็วนอกเหนือจากพ่อบ้านเฮ่อจงและบ่าวรับใช้หลายคน คนแรกที่มาถึงคือเฟิงเฉินหยู
นางเดินไปที่ข้างทะเลสาบ และมองไปที่อันชิ จากนั้นนางก็หันไปจ้องมองที่พื้นผิวของทะเลสาบ นางจ้องอยู่พักหนึ่งแล้วก็เงียบถามยี่หลิน “ทะเลสาบนี้ลึกแค่ไหน ? ”
ยี่หลินตอบ “บ่าวใช้คนนี้เคยถามพ่อบ้านเฮ่อจง เขาบอกว่าทะเลสาบลึก 9 ฟุตเจ้าค่ะ”
“9 ฟุต” ริมฝีปากของเฟิงเฉินหยูยิ้มเยาะ “น้ำที่ลึก 9 ฟุตถ้าเฟิงเซียงหรูตกลงไป ร่างเล็ก ๆ ของนางจะจมน้ำตายใช่หรือไม่ ? ”
ยี่หลินตื่นตกใจ ความประทับใจของนางต่อคุณหนูสามคือนางไม่พูดมากนักและ
