รเทาภัยพิบัติ สิ่งนี้เกิดขึ้นที่คฤหาสน์ บอกข้าว่านี่คือ….”
ฮูหยินผู้เฒ่านั้นตื่นตระหนกจนนางไม่รู้ว่าควรพูดอะไร นางอยากจะบอกว่าเฟิงหยูเองทำตัวไม่ดีพอ และสร้างปัญหามากแต่นางก็ไม่สามารถพูดได้ นอกจากนั้นเฟิงหยูเองพยายามสุดความสามารถที่จะดูแลอาการบาดเจ็บที่หลังของนางจนตอนนี้มันเกือบจะหายสนิทแล้ว ดังนั้นหากนางพูดอะไรที่ไม่ดีเกี่ยวกับเฟิงหยูเอง นางจะรู้สึกราวกับว่านางทอดทิ้งผู้มีพระคุณ
แต่ถ้านางไม่พูด นางก็จะรู้สึกไม่สบายใจ
เช่นนี้นางได้แต่อดกลั้นไว้ ในขณะที่รอเฟิงหยูเองมา อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุดมันก็เป็นแค่บ่าวรับใช้ที่กลับมา“คุณหนูรองอยู่ที่ไหน ? ” ยายจาวมองไปข้างหลังพร้อมกับถาม “ข้าส่งเจ้าไปเชิญคุณหนูรองไม่ใช่หรือ ? ”
บ่าวรับใช้เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและแจ้งว่า “หวงซวนที่เรือนตงเซิงบอกว่า คุณหนูรองทำปิ่นหงส์เพลิงหาย ตอนนี้คุณหนูกำลังหันหน้าเข้าหากำแพงเพื่อสำนึกผิด เห็นได้ชัดว่า… เป็นคำสั่งของฮ่องเต้ในการลงโทษคุณหนูรองเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่ากือบล้มลงด้วยความกลัว “คำสั่งของฮ่องเต้ !คำสั่งถูกส่งมาเมื่อไหร่?”
บ่าวรับใช้บอกว่า “บ่าวรับใช้คนนี้ไม่รู้เจ้าค่ะ บ่าวรับใช้รู้เพียงว่ามันถูกส่งตรงไปยังคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลเจ้าค่ะ”
ยายจาวครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วปลอบฮูหยินผู้เฒ่า “แม้จะสูญเสียสิ่งของที่สำคัญเช่นนี้ไป คุณหนูรองก็ถูกลงโทษด้วยการหันหน้าเข้าหากำแพงเพื่อสำนึกผิด ดูเหมือนว่าฮ่องเต้
