จะไม่โกรธมากเจ้าค่ะ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการรักษารูปลักษณ์ภายนอก ท่านฮูหยินผู้เฒ่าไม่ต้องกังวล ในเมื่อคำสั่งของฮ่องเต้ถูกส่งตรงไปยังคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลเป็นที่ชัดเจนว่าฮ่องเต้เป็นผู้ปกครองที่ชอบธรรม เรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับคฤหาสน์เฟิงของเราเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกว่าตรรกะนี้ถูกต้องและพยักหน้า แม้ว่านางจะยังประหม่าเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีอะไรที่นางจะทำได้ นางบอกบ่าวรับใช้ “อีกสองสามวันออกไปข้างนอกและสอบถามคนแถวนั้น นำข่าวลือที่เจ้าได้ยินมารายงานข้า”
เรื่องที่เฟิงหยูเองทำปิ่นหงส์เพลิงหายและถูกลงโทษ ไม่เพียงแต่เรื่องนี้รู้ถึงหูของฮูหยินผู้เฒ่า แม้แต่ฮันชิก็ทราบข่าวนี้เช่นกัน
ในเวลานั้นเฟิงเฟินไดถูกสอนมารยาทโดยแม่นม 2 คนจากพระราชวังและยืนอยู่ในเรือน โดยมีชามที่เต็มไปด้วยน้ำบนหัวของนาง เป่ยเอ๋อและฮันชิจงใจพูดดังขึ้นเล็กน้อย ดังพอที่เฟินไดจะได้ยิน
ในตอนแรกเฟิงเฟินไดถูกดุจนหมดแรง แต่เมื่อนางได้ยินข่าวว่าเฟิงหยูเองทำปิ่นหงส์เพลิงหายก็เหมือนกับการถูกยิงที่แขน
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? ” เฟิงเฟินไดไม่มีเวลาให้ความสนใจกับชามบนหัวของนาง ขณะที่นางหันไปถามเป่ยเอ๋อ “เฟิงหยูเองทำปิ่นหงส์เพลิงหายหรือ ? ”
การเคลื่อนไหวนี้ทำให้ชามบนหัวของนางตกแตก
แม่นมหวางเริ่มโกรธและเดินมาพร้อมกับสะบัดแส้ในมือ
แต่เฟิงเฟินไดไม่ได้สนใจแม่นมหวางเลยขณะที่นางถามเป่ยเอ๋อ “ที่เจ้าพูดเป็นเรื่องจริงหรือ ? ”
เป่ยเอ๋อพยักหน้
