า “นี่เป็นข่าวที่แพร่กระจายไปทั่ว บ่าวรับใช้คนนี้ก็สอบถามมาแล้ว และพวกเขาบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าส่งคนมาถาม ข่าวที่พวกเขาได้รับคือฮ่องเต้ลงโทษคุณหนูรองโดยการให้หันหน้าเข้ากำแพงเพื่อให้สำนึกผิดเจ้าค่ะ ! ”
“ฮ่า ๆ !” เฟินไดระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ทันใดนั้นนางก็หันหลังกลับและชี้ไปที่แม่นมทั้งสองคน นางพูดว่า “พวกเจ้ากำลังจะไม่มีความสุข ตำหนักหยูของเจ้ากำลังจะโชคร้าย !เฟิงหยูเองทำปิ่นหงส์เพลิงหาย นั่นคือรางวัลที่ได้รับจากฮ่องเต้เป็นการส่วนตัว นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่ใช้ในการค้นหาผู้สืบทอดบัลลังก์ บอกข้าทีถ้าสิ่งนั้นหายไป อนาคตของนางจะเป็นอย่างไร”
แม่นมหลิวและแม่นมหวางตกใจกับคำพูดของเฟิงเฟินไดมากแส้ที่นางยกขึ้นหยุดกลางอากาศ นางไม่สามารถวางมันลงหรือเก็บมันไว้ได้
แต่แม่นมหลิวเป็นผู้แรกที่ตอบโต้ด้วยความโกรธ นางพูดว่า“ข้าได้ทำตามคำสั่งของฮองเฮา ไม่ว่าพราชายาองค์ชายเก้าจะพบกับโชคร้ายหรือไม่ มันเกี่ยวข้องกับเราอย่างไร ?”
เมื่อได้ยินนางพูดแบบนี้ แม่นมหวางก็หันกลับมา นางรู้ทันทีว่านางถูกเด็กหลอก นางบินไปสู่ความโกรธ ในขณะที่นางฟาดแส้ไปที่แขนของเฟิงเฟินได ความเจ็บปวดทำให้นางร้องออกมาเสียงดัง
“อย่าตีนาง ! ” เมื่อฮันชิเห็นว่าเฟิงเฟินไดถูกตี นางเริ่มรู้สึกกลัวทันทีและก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อหยุดทั้งสอง“แม่นมทั้งสองอย่าโกรธเลยเจ้าค่ะ ! ”
แต่พวกเขาจะสงบสติอารมณ์ของพวกเขาได้อย่างไร พวกเขาเสียหน้าไป ดังน
