มของเจ้าไปหาพี่เจ็ด และยายจาวก็ถูกส่งมาโดยท่านย่าของเจ้า”
ในเวลานี้ซวนเทียนฮั่วมาถึงด้านข้างของพวกเขาและพยักหน้าพูดว่า “หมิงเอ๋อพูดถูก”
เฟิงเซียงหรูและยายจาวรีบวิ่งไปข้างหน้า ทั้งสองรีบไปคำนับซวนเทียนหมิง เมื่อพวกเขายืนขึ้นพวกเขาทั้งสองก็เดินไปข้างหน้าแล้วแย่งกันถามว่า “คุณหนูรอง ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณหนูใช่หรือไม่เจ้าคะ ? พี่รองถูกลงโทษหรือไม่เจ้าคะ?”
เฟิงหยูเองยิ้ม “ข้าเป็นแค่เด็กผู้หญิง และข้าไม่ได้ละเมิดกฎใด ๆ ทำไมต้องถูกลงโทษ”
ยายจาวมองที่เฟิงหยูเอง แล้วมองที่ซวนเทียนหมิง จากการปรากฏตัวของพวกเขาไม่เหมือนว่าถูกลงโทษ จากนั้นนางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ดีแล้วเจ้าค่ะ บ่าวรับใช้จะรายงานความปลอดภัยของคุณหนูรองแก่ท่านฮูหยินผู้เฒ่า คุณหนูรองจะกลับพร้อมกับข้าหรือไม่เจ้าค่ะ แล้วคุณหนูสามจะพร้อมข้าด้วยไหมเจ้าคะ ? ”
เฟิงเซียงหรูชี้ไปที่ด้านหลังของนาง “ข้ามีรถม้า ยายจาวกลับก่อนได้เจ้าค่ะ”
“เจ้าค่ะ” ยายจาวกำลังจะจากไป แต่ถูกหยุดโดยเฟิงหยูเอง“พวกเรากำลังจะไปทานอาหารที่โรงเตี๊ยมครัวเทพ ยายจาวต้องไปกับข้าด้วย ข้าจะให้พ่อครัวทำอาหารเพิ่มเพื่อนำกลับไปให้ท่านย่าด้วย หลังจากทานเสร็จแล้วค่อยกลับไปรายงานท่านย่า”
ยายจาวรู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่ดี นางพยักหน้า “ท่านฮูหยินผู้เฒ่ายังไม่ได้ทานข้าว นำอาหารกลับไปด้วย ท่านคงจะชอบเจ้าค่ะ”
จากนั้นกลุ่มก็ขึ้นรถม้า เนื่องจากรถม้าของซวนเทียนหมิงมีขนาดใหญ่เพียงพอ
