งคิดกับตัวเอง คนนี้ต้องการอย่างชัดเจน “เจอกันโดยบังเอิญ” เจ้าจะไม่ให้โอกาสเขาบ้างเลยหรือ
“ข้าไม่ชอบนั่งในห้องรวม” ซวนเทียนเย่กล่าว อย่างไรก็ตามทำ เขาทำใจให้เยือกเย็นและยืนยันเรื่องนี้ “เราไม่ได้ทานข้าวด้วยกันมานาน วันนี้ถือเป็นโอกาสอันดี”
“อ่า” ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “เป็นโอกาสอันดีจริง ๆ ”
ไม่ต้องการที่จะดูพี่น้องพยายามจะทะเลาะกัน เฟิงหยูเองนำยายจาวเข้าไป พวกเขาสั่งอาหารและบอกเสี่ยวเอ้อให้ห่อกลับ จากนั้นก็บอกให้ยายจาวรออยู่ในห้องโถงใหญ่จากนั้นตรงไปที่คฤหาสน์
ยายจาวต้องการถามบางอย่างแต่เห็นว่าเฟิงหยูเองไม่อยากพูดอะไร นางก็ได้แต่พยักหน้าตอบรับ
เมื่อนางกลับไปที่ห้องส่วนตัว ซวนเทียนเยพูดถึงองค์ชายห้าซวนเทียนหยานและการที่เขามีนางสนมเพิ่มอีกคน “เห็นได้ชัดว่ามันเป็นน้องสาวคนที่สี่ของนางสนม ในท้ายที่สุดเมื่อนางถูกนำตัวเข้าไปในตำหนัก พี่สาวโกรธมากจนนางวิ่งเอาหัวชนเสาตาย และน้องสาวเอามือปิดจมูกนาง และพูดพึมพำว่าเป็นลางร้าย”
ซวนเทียนฮั่วส่ายหัวอย่างไร้ประโยชน์ “เสด็จพ่อได้พูดถึงปัญหาของพี่ห้ามาหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็ยังไม่สามารถปรับปรุงตัวได้”
ซวนเทียนหมิงตะโกนอย่างเย็นชา “มองพวกนางจากด้านหน้าและด้านข้าง นางสนมทุกคนก็ดูเหมือนกัน”
“ใช่” ซวนเทียนฮั่วพยักหน้า “โดยเฉพาะดวงตาที่มีความคล้ายคลึงกัน”
เฟิงหยูเองไม่สามารถช่วยได้ นางส่ายหัวเมื่อฟังคำพูดทั้งสามนี้ “เมื่อผู้ชายนินทา ก็ไม่ด้อยกว่าผู้หญิงจริง
