หรือ ? ” เฟิงหยูเองยิ้มและส่ายหัว “ข้าหวังว่าข้าจะคิดมากเกินไป แต่ลองดู” นางพูดอย่างนี้แล้วชี้ไปที่ชามน้ำแกงบนโต๊ะ
วังซวนตกใจ “น้ำแกงมีอะไรหรือเจ้าค่ะ”“ไม่” นางพูดว่า “น้ำแกงอร่อยมาก วังซวน เราทั้งคู่ต่างฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ และเราทั้งคู่ต่างก็รู้ว่าคนอื่นตกใจกับความแข็งแกร่งของเจ้าเพียงใด แม้ว่านางจะตกใจมากเพียงใด แต่นางก็สามารถยกน้ำแกงมาได้โดยไม่หกสักนิดบอกข้าสิ ข้าคิดมากเกินไปหรือไม่ ? ”
เมื่อได้ยินเฟิงหยูเองพูดเช่นนี้ วังซวนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ตอนนั้นใบหน้าของฉิงซวงซีดจากความกลัว แต่มือของนางยังคงนิ่ง นี่ไม่ใช่สิ่งที่บ่าวรับใช้ทั่วไปสามารถทำได้
“บ่าวรับใช้คนนี้จะไปตามตัวนางมา ! ” วังซวนขมวดคิ้วแล้วหันหลังไป อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองหยุดนางไว้
“หยุดก่อน” นางหยุดวังซวน “ไม่ต้องรีบ ลองมาดูสิ่งที่นางหวังอะไรจากการเข้ามาเป็นบ่าวรับใช้มาเรือนของเรา”
วังซวนหยุด และคิดเล็กน้อย แต่นางก็ยังเป็นห่วง “ข้าจะคอยเฝ้าคุณหนูในคืนนี้”
“เจ้าต้องเตรียมตัวเดินทางไปทางไปเสี่ยวโจวในวันพรุ่งนี้หากเจ้าไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ก็ให้เรียกหวงซวนไป”
ในคืนนั้นหวงซวนอยู่นอกห้องของเฟิงหยูเอง แต่คนข้างในก็ไม่ได้นอนมากเช่นกัน
เฟิงหยูเองสงสัยว่าถ้าเกิดปัญหากับฉิงซวง มันจะเป็นที่ไหน?นางทำงานให้ใคร ? นางเริ่มทำงานให้เจ้านายคนนั้นเมื่อใดมันเกิดขึ้นก่อนที่นางจะเข้ามาในคฤหาสน์หรือหลังจากที่นางเข้ามา ?
นางได้แต
