ห็นเขา นางจะรู้สึกดีใจและนางจะไม่กล้าเงยหน้าขึ้น เห็นได้ชัดว่าบุคคลนั้นเป็นสายลมฤดูใบไม้ผลิและมีเจตนาที่ดี แต่เขาก็ยังสามารถทำให้นางเป็นกังวลอย่างมาก
ตัวอย่างเช่นนางยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าตำหนักแล้ว แต่นางไม่มีความกล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าอีก แบบนั้นนางยืนอยู่ตรงทางเข้าเป็นเวลานาน จนกระทั่งประตูของตำหนักเปิดออกและบ่าวรรับใช้เดินออกมา เมื่อเห็นนาง เขาก็เดินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า “ท่านเป็นคุณหนูมาจากตระกูลไหนขอรับ ? ทำไมถึงยืนอยู่หน้าประตูตำหนักของเรา?”
เฟิงเซียงหรูรวบรวมความคิดและตอบว่า “ข้าเป็นคุณหนูสามตระกูลเฟิง ข้าต้องการ…ข้าขอพบกับองค์ชายเจ็ด”
“คุณหนูสามตระกูลเฟิง ? ” บ่าวรับใช้ไตร่ตรองชั่วครู่หนึ่ง“จากครอบครัวของเสนาบดีเฟิงหรือขอรับ ? ”
“อืม”
“ได้โปรดรอสักครู่ ข้าต้องเข้าไปรายงาน แต่ไม่รู้ว่าองค์ชายจะอนุญาตให้เข้าพบหรือไม่นะขอรับ” บ่าวรับใช้พูดเสร็จแล้วก็วิ่งกลับเข้าไปข้างใน
โชคดีที่นางไม่ได้รอนานเกินไป นางกำนัลอาวุโสก็ออกมาและคำนับเซียงหรู “คารวะคุณหนูสาม ฝ่าบาทให้คุณหนูสามตามบ่าวรับใช้คนนี้เข้าไปเจ้าค่ะ”
เฟิงเซียงหรูรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว “นางกำนัลอาวุโสอย่าทำแบบนี้เจ้าค่ะ เซียงหรูควรจะคารวะนางกำนัลอาวุโสมากกว่าเจ้าค่ะ”
นางกำนัลอาวุโสยิ้มแล้วจ้องมองเฟิงเซียงหรูและพยักหน้านางเคยได้ยินว่าตระกูลเฟิงมีบุตรสาว 4 คน คุณหนูใหใญ่นั้นงดงามเป็นพิเศษ คุณหนูรองนั้นฉลาดและกล้าหาญ คุณ
