่านฮูหยินผู้เฒ่าอนุญาตให้ลูกพี่ลูกน้องแต่งงานกับข้า เฉินชิงจะปกป้องนางเองขอรับ”
ฮูหยินผู้เฒ่าจำได้ว่านางเคยได้ยินเรื่องที่เฉินชิงขอแต่งงานกับเฟิงเฉินหยู แต่ในเวลานั้นเฟิงจินหยวน และเฉินซื่อทั้งคู่ต้องการให้เฟิงเฉินหยูกลายเป็นว่าที่ฮองเฮา พวกเขาจะพิจารณาเฉินชิงได้อย่างไร อย่างไรก็ตามในตอนนี้ดูเหมือนว่าหากเฟิงเฉินหยูจะถูกจับคู่กับเฉินชิงก็ไม่เลวร้ายเกินไป แต่นางก็ยังรู้สึกโกรธคนในตระกูลเฉิน นางตัดสินใจแล้วว่าไม่อยากเห็นสมาชิกในตระกูลเฉินอีกต่อไป หากไม่ใช่เพราะคำขอของเฟิงจินหยวน เฉินชิงจะไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในคฤหาสน์เฟิงเป็นแน่
“ไม่” ฮูหยินผู้เฒ่าส่ายหัว “ตระกูลเฟิงของข้าและตระกูลเฉินของเจ้าได้ตัดความสัมพันธ์จากกันไปแล้ว เมื่อเฉินซื่อยังมีชีวิตอยู่นางปฏิเสธเจ้าไปแล้วอย่างชัดเจน ตอนนี้นางไม่ได้มีชีวิตอยู่อีกต่อไป อย่านำเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอีก”
“แต่…” เฉินชิงกลายเป็นกังวล “ลูกพี่ลูกน้องเฉินหยูกำลังทุกข์ทรมานกับความคับข้องใจในคฤหาสน์เพราะฮูหยินผู้เฒ่าไม่สนับสนุนนาง เหตุใดเรื่องนี้จึงไม่อาจรับปากได้ นอกจากนี้เฉินชิงเชื่อว่าลูกพี่ลูกน้องเฟิงเฉินหยูมาหาข้า…นางก็รู้สึกเช่นเดียวกับกับข้าขอรับ”
“คุณชายเฉิน อย่าได้กล่าวอะไรอีกเลย ! ” ยายจาวทนดูไม่ไหวแล้ว “ถ้าเจ้ายังไม่หยุดพูด มันจะเป็นเรื่องใหญ่ เจ้าจะทำให้ชื่อเสียงของคุณหนูใหญ่ของคฤหาสน์เราเสียหายเช่นนั้นหรือ ?
ฮูหยินผู้เฒ่าที่เงียบ และพูดว่า
