เมื่อนางกำนัลอาวุโสโจวมาถึง ยามของคฤหาสน์เฟิงก็อธิบายกับเฮ่อจงว่า “พวกเขาแต่งกายเหมือนนักแสดง ข้าตรวจสอบพวกเขาแล้ว”
เฮ่อจงโกรธจนกระทืบเท้า “เจ้าโง่ ! เจ้าตรวจสอบโดยดูจากเสื้อผ้าของพวกเขา ? ทำไมเจ้าไม่ตรวจสอบใบหน้าของพวกเขา ? คุณหนูสี่หายไปนานแล้ว นางก็ยังไม่กลับมา ใครสามารถทนต่อการถูกสอบสวนโดยฮูหยินผู้เฒ่าได้”
เฮ่อจงดูท่าทางขมขื่น เมื่อคุณหนูสี่แต่งกายเป็นนักแสดงออกจากคฤหาสน์ นางถูกพบเห็นโดยคุณหนูใหญ่ซึ่งกำลังเดินในสนามหญ้า แม้ว่านางจะไม่เห็นอย่างชัดเจน แต่คุณหนูสี่ไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์ คุณหนูใหญ่ไปแจ้งกับฮูหยินผู้เฒ่าแล้วสิ่งนี้จะดีได้อย่างไร?
เช่นเดียวกับที่เขาวิ่งวุ่นตามหา ยามที่ถูกดุด่าหันหน้าไปเห็นรถม้าที่หยุดก่อนทางเข้าคฤหาสน์ ภายในรถม้านั้นมีคนสองคนออกมาโดยมีหนึ่งในนั้นคุ้นเคยมาก เมื่อมองดี ๆ ก็เป็นคุณหนูสี่ตระกูลเฟิง
“คุณหนูสี่กลับมาแล้ว ! ” เขาชี้ไปที่รถม้า “พ่อบ้านดูสิ ใช่คุณหนูสี่หรือไม่ ? ”
เฮ่อจงมองและแน่นอนว่าเฟินไดลงจากรถม้าขณะกำลังสวมเสื้อผ้านักแสดง ข้าง ๆ นางเป็นนางกำนัลอาวุโสที่มีกลิ่นอายไม่ธรรมดา ซึ่งนั่นทำให้เฮ่อจงตกใจอย่างมาก ! เขาเป็นพ่อบ้าน ดังนั้นเขาจึงรู้จักคนผู้นี้ ตั้งแต่นางกำนัลอาวุโสมาถึงคฤหาสน์เฟิงเพื่อส่งมอบของหมั้น เขาจำได้ถึงการปรากฏตัวของนาง เขาไม่เคยคิดว่านางกำนัลอาวุโสโจวจะมาที่นี่อีกครั้งคราวนี้นางมาพร้อมกับคุณหนูสี่ !
เฮ่อจงถอนหายใจด้วยความโล่งอก
