ีไหวพริบมากที่สุดของเฟิงเฟินไดนางมีชีวิตชีวามากโดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าคุณหนูของนางมีความคิดชั่วร้าย
เมื่อได้ยินนางพูดแบบนี้ เฟิงเฟินไดรู้สึกว่านี่เป็นความคิดที่ดีและมุ่งหน้าไปยังเรือนรับรองแขกทันทีเป่ยเอ๋อรีบตามหลังนางไปและเตือนนางเป็นครั้งคราว“คุณหนูจะต้องระวังให้มาก ยามที่เฝ้าทางเข้าล้วนจำคุณหนูได้นะเจ้าคะ”
“ไม่ต้องกังวล” เฟิงเฟินไดเดินเร็วมาก ใกล้เที่ยงแล้ว และนางกลัวว่าเฟิงหยูเองจะออกจากเรือนตงเซิงเร็ว เมื่อองค์ชายเจ็ดออกมา นางก็จะไม่สามารถลงมือได้อีกต่อไป “เจ้าแน่ใจว่าองค์ชายเจ็ดยังอยู่ที่เรือนตงเซิง” นางเป็นห่วง และถามเป่ยเอ๋ออีกครั้ง
เป่ยเอ๋อพยักหน้า “บ่าวรับใช้ผู้นี้แน่ใจเจ้าค่ะ สองสามวันที่ผ่านมาข้าส่งคนให้ไปจับตามองที่เรือนตงเซิง ไม่ว่าจะเป็นเรือนศจีหรือที่ทางเข้าหลักมีคนคอยเฝ้าอยู่ องค์ชายเจ็ดยังไม่ออกมาเจ้าค่ะ”
“จากสิ่งนี้ ทั้งสองอยู่ในคฤหาสน์เป็นเวลาอย่างน้อยสามวัน”เฟิงเฟินไดรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ “แม้ว่าจะไม่มีอะไรสำคัญ หากคำพูดรั่วไหลออกไปมันจะค่อนข้างยากสำหรับนาง ถ้านางเป็นองค์หญิงแห่งมณฑลล่ะ? ถ้าชื่อเสียงของนางถูกทำลาย ครอบครัวเฟิงจะไม่ปล่อยนางไว้แน่ ไม่ต้องพูดถึงว่านางจะต้องทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ! ”
ทั้งสองมาถึงที่เรือนรับรองแขก และคณะละครอาศัยอยู่ในลานที่ไกลที่สุดเนื่องจากฮูหยินผู้เฒ่าโกรธเมื่อสองสามวันก่อน ฮันชิสนุกกับละครเพียงหนึ่งวันก่อนที่นางจะหมดความกล้า
