หาญ ท้ายที่สุดแล้วอันชิและจินเฉินก็ไม่ได้ไปอีก และฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่ไปดูเช่นกัน ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลสำหรับนางที่จะนั่งดูละครคนเดียวในสวนดอกไม้
แต่คณะละครยังไม่กลับ และพวกเขายังคงอาศัยอยู่ในเรือนรับรองแขก
เมื่อเฟิงเฟินไดมาถึง มีเด็กฝึกหัดสองคนที่ยืนคุยกันเรื่องอะไรซักอย่าง เป่ยเอ๋อกลืนน้ำลายลงคอ นางเมื่อเข้าไปในลานบ้าน และพวกเด็กก็แยกย้ายกันทันทีเมื่อเห็นคนมาถึงจากนั้นพวกเขาก็เริ่มฝึกอีกครั้ง
เฟิงเฟินไดมองที่พวกเขาและไม่ได้พูดอะไรเลย แทนที่จะมุ่งตรงไปที่ห้องหลัก อย่างไรก็ตามเมื่อนางเดินไปที่ประตู นางถูกหยุดโดยหญิงสาวคนหนึ่ง“คุณหนูสี่มาทำอะไรหรือเจ้าค่ะ? ”
เฟิงเฟินไดตกตะลึงเมื่อนางจำได้ว่าคนนี้เป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของฮันชิ เห่อเซียง
นางหยุดแล้วมองไปที่เห่อเซียงแล้วถาม “เจ้ามาทำอะไรที่นี่? ”
ใบหน้าของเห่อเซียงซีดลง ขณะที่นางมองไปที่ประตู นางทำท่าลังเล
“แม่รองฮันอยู่ข้างในหรือไม่ ? ” เฟิงเฟินไดเอ่ยถามออกมาทันที ต้องเป็นฮันชิที่อยู่อยู่ข้างใน ไม่เช่นนั้นบ่าวรับใช้คนนี้จะไม่ปรากฏที่นี่ “นางมาทำอะไรที่นี่ ? ” ไม่ต้องรอบ่าวรับใช้ตอบ เฟิงเฟินไดยื่นมือออกไปเปิดประตู
ในห้องฮันชินั่งอยู่ในที่นั่งหลัก ในมือข้างหนึ่งนางถือถ้วยชาและอีกมือนางถือผ้าเช็ดหน้า นางหัวเราะคิกคัก ตรงหน้านางเป็นนักแสดงชายที่มีเสน่ห์ซึ่งกำลังแสดงอยู่
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเฟิงเฟินไดทำให้ทั้งคู่ตกใจฮันชินางยืนขึ้นทันท
