บ่าวรับใช้ไปที่ทางเข้าเรือน เฟิงหยูเองจำบ่าวรับใช้คนนี้ได้ทันที มันเป็นบ่าวรับใช้ที่ดูแลจินเฉินกับม่านซี นางอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามวังซวน “ตอนนี้กี่โมงแล้ว”
วังซวนตอบว่า “ใกล้เที่ยงคืนแล้วเจ้าค่ะ”
ขณะที่นางพูดสิ่งนี้ ฉิงซวงและบ่าวรับใช้ก็เข้ามา เมื่อเห็นเฟิงหยูเองยังอยู่ในเรือน นางก็คำนับอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “คุณหนูรองเจ้าคะ ตอนแรกข้าเพียงแต่จะมาถามวังซวนว่าคุณหนูรองยังอยู่ที่เรือนหรือไม่ แต่คุณหนูอยู่ยังที่นี่“
หลังจากพูดอย่างนี้ บ่าวรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ นางก็คุกเข่าลงต่อหน้าเฟิงหยูเอง ด้วยน้ำตาไหลบนใบหน้าของนาง นางพูดว่า“ข้าขอร้องให้คุณหนูรองไปช่วยอนุจินเฉินด้วยเถิดเจ้าค่ะ ! ”
“เกิดอะไรขึ้นกับอนุจินเฉิน ? ” วังซวนถาม “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ลุกขึ้นพูด อย่าร้องไห้เลย”
ฉิงซวงช่วยบ่าวรับใช้คนนั้นลุกขึ้น “คืนนี้อนุฮันเชิญนักแสดงมาที่สวนดอกไม้ อนุจินเฉินพาม่านซีไปดู แต่พวกเขาไม่ได้กลับมาอีกนานหลังจากนั้น บ่าวรับใช้คนนี้กังวลและไปหาพวกเขาที่สวนดอกไม้ แต่… แต่เมื่อบ่าวรับใช้นี้ไปถึง อนุจินเฉินยืนอยู่บนเวทีด้วยเหตุผลบางอย่าง และนักแสดงก็ยังคงแสดงต่อไป ด้านล่างมีคุณหนูสี่และอนุฮันยืนอยู่ และดุอนุจินเฉินในขณะที่ม่านซียืนอยู่ข้างล่าง ก้มหน้าลง บ่าวรับใช้คนนี้ไม่กล้าขึ้นไปเจ้าค่ะ”
ฉิงซวงรู้สึกประหลาดใจอย่างมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้ “อนุฮันกำลังดูละครอยู่ แล้วทำไมอนุจินเฉินถึงขึ้นไปบนเวที?”
บ่