จินเฉินและม่านซีรู้สึกหวาดกลัวและต้องการออกไปทันที น่าเสียดายที่พวกเขาช้ากว่าบ่าวรับใช้ของฮันชิ
พวกเขาเห็นบ่าวรับใช้ร่างใหญ่รีบเดินมา นางจ้องมองจินเฉินและพูดจาหยาบคายเสียงดังว่า “อนุจินเฉินมาด้อม ๆ มอง ๆที่นี่ทำไมหรือ ? ”
เสียงตะโกนนี้ทำให้ฮันชิและเฟินเฟินไดตกใจ แม้แต่นักแสดงบนเวทีก็หยุด เมื่อมองตรงไปในทิศทางของจินเฉิน ฮันชิไม่ยิ้ม นางออกไปก่อนที่อารมณ์โกรธจะพุ่งออกมา ขณะที่นางกำลังจะทำร้าย เฟินเฟินไดคว้าข้อมือของนางไว้ จากนั้นนางก็ได้ยินเฟินเฟินไดพูดเสียงดังว่า “เป็นแม่รองจินเฉิน เป่ยเอ๋อเชิญแม่รองจินเฉินมานั่งเร็ว”
บ่าวรับใช้ที่เรียกว่าเป่ยเอ๋อหันกลับมาและโค้งคำนับเฟินเฟินได พลางพูดว่า “เจ้าค่ะ” จากนั้นนางก็ทำสีหน้าไม่ยินดียินร้าย เมื่อนางทำท่าให้จินเฉินก้าวไปข้างหน้า “แม่รอง เชิญทางนี้” ท่าททางของนางไม่ได้จะชวนดูละครเลย แต่ดูเหมือนว่านางกำลังตัดสินความผิดทางอาญาซึ่งทำให้จินเฉินตัวสั่น
ม่านซีที่ตอบสนองเร็วขึ้น รีบพูดขึ้นมาว่า “เราผ่านมาที่นี่เมื่อได้ยินเสียงของละครเราเลยมาดูกัน เราจะไม่รบกวนคุณหนูสี่และอนุฮันแล้วเจ้าค่ะ” ขณะที่นางพูดสิ่งนี้นางดึงจินเฉินและเดินออกไป
แต่เป่ยเอ๋อเร็วกว่า เดินไปขวางทาง นางไม่ได้พูดอะไรมากเพียงแค่พูดซ้ำ ๆ ว่า “คุณหนูสี่เชิญเจ้าไปดู”
ม่านซีขมวดคิ้ว เนื่องจากนางรู้ว่าเรื่องในวันนี้อาจไม่ง่ายเกินไปที่จะรับมือ เห็นได้ชัดว่าฮันชิกำลังจะสร้างปัญหา ถ้ามันเป็
