เหลือบมองนางหลังจากเดินไปพักหนึ่ง ชั่วครู่หนึ่งนางรู้สึกกระวนกระวาย“น้องสี่อยากดื่มชาหรือไม่ ? ” เฟิงหยูเองยิ้มเยาะและมองนางด้วยสายตาที่สงบนิ่ง ดูเหมือนว่านางจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น “ถึงร้านห้องโถงสมุนไพรของข้าไม่ใหญ่นัก แต่เพราะข้าช่วยให้คนตายกลับมามีชีวิตอีกครั้งที่นี่ ทำให้มีชื่อเสียงมาก น้องสี่อยากเข้าไปดูหรือไม่ ? ”ใบหน้าของเฟิงเฟินไดกลายเป็นสีเขียว “มีอะไรให้ดูในร้านขายยา ? ” หลังจากพูดแล้วนางก็เดินจากไปคนในตระกูลเฟิงที่ตามมา ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ฮันชิถามว่า “เจ้าบอกว่าเราจะพักไม่ใช่หรือ? ทำไมเจ้ารีบไป ? ”เฟิงหยูเองออกไป เฟิงเซียงหรูก็เดินทางกลับคฤหาสน์เฟิง ขณะเดินนางพูดว่า “น้องสี่อาจไม่รู้สึกเหนื่อยแล้ว หรือบางทีนางคิดว่าร้านห้องโถงสมุนไพรของข้าเล็กเกินไป กลับบ้านกันเถอะ”เฟิงเฟินไดเดินไปที่ด้านหน้าได้ยินคำพูดของนาง นางภูมิใจในตัวนางเสมอ ดังนั้นความโกรธในใจของนางก็พุ่งสูงขึ้น นางอดไม่ได้ที่จะหยุดเดินและหันไปเผชิญหน้ากับเฟิงหยูเอง นางพูดด้วยน้ำเสียงปราชดปราชันว่า “พี่รองใจดีจริง ๆ เท่าที่ข้ารู้มา องค์ชายเก้าออกเมืองหลวงไปหลายวันแล้วมิใช่หรือ ? พี่รองไม่เป็นห่วงพระองค์หรือเจ้าคะ ? ”เฟิงหยูเองยิ้มแล้วพูดว่า “สำหรับผู้ชาย คำสั่งสำคัญที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นพระองค์อยู่ที่ค่ายทหารฝึกทหารเพื่อปกป้องครอบครัวและอาณาจักรของเรา มีอะไรให้ข้าต้องกังวล ? ”เฟิงเฟินไดคิดอย่างรวดเร็วว่า “ถ้
