ขายังเห็นด้วยเมื่อฮันชิเชิญเขาไปที่เรือนของนางเอง ใครจะรู้ว่าก่อนที่เขาจะกินเสร็จ ยิ่งเขามองดูฮันชิมากเท่าไรนางยิ่งดูเหมือนฮูหยินที่เพิ่งแต่งเข้ามาในคฤหาสน์ ทุกอย่างเกี่ยวกับนางดี ทุกอย่างเกี่ยวกับนางทำให้เขาหลงใหลในตัวนาง เขาไม่สามารถใจเย็นได้เลยเพราะเขาแค่อยากจะจ้องมองนางคนเดียวเช่นนี้เขาเข้าหานางตลอดทั้งคืน เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าฮันชิยืนอยู่ข้างๆ เขาเหมือนในอดีตที่ผ่านมา เฟิงจินหยวนเริ่มรู้สึกว่าความกราชุ่มกราชวยของเมื่อวานนั้นแปลกเกินไปจริงๆอย่างไรก็ตามโชคดีที่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองนั้นดีขึ้นมาก นอกจากนี้ฮันชิได้บอกเขาตั้งแต่เช้าตรู่ว่านางคิดถึงเขามากแค่ไหน และต้องการดูแลเขามากแค่ไหน เขาจำได้ว่าผู้หญิงคนนี้ทุ่มเทตัวเองให้เขาอย่างไรในอดีต ผู้คนต่างต่างชื่นชมมิตรภาพเก่าแก่มาโดยตลอด และไม่มีทางที่เขาจะเพิกเฉยต่อฮันชิได้ ดังนั้นเขาจึงกอดนางไว้ครู่หนึ่ง เช่นนี้ทั้งสองก็ถือได้ว่าได้คืนดีกันแล้วแต่ตอนนี้เขาออกจากเรือนแล้วพูดกับจินเฉิน เฟิงจินหยวนรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้อีกครั้งทุกคนเดินไปที่ประตูคฤหาสน์ตระกูลเฟิง ซึ่งเฉินชิงรอที่จะส่งเฟิงจินหยวนเดินทาง เฟิงจินหยวนเห็นเขาและในที่สุดก็พบเหตุผลที่จะผลักฮันชิออกไป จากนั้นเขาก็เดินไปที่เฉินชิงและกล่าวว่า “ชิงเอ๋อ เจ้าต้องเตรียมตัวสอบจอหงวนให้ดี มั่นใจและอยู่ในบ้าน ไม่มีอะไรให้เจ้าต้องกังวล การสอบที่จะมาถึงในฤดูใบไม้ผลิเ
