ายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย เขานั่งคุกเข่าอยู่บนเตียงขณะที่เปลือยกายเมื่อมองที่หลิวซื่อนางไม่ได้แตกต่างจากเขามากนัก นางขดตัวเปลือยกายบนเตียง นางกล่าวพึมพำซ ้า ๆ “มันไม่เกี่ยวกับข้าเลย !มันเข้ามาในห้องของข้าและข่มเหงข้า ! ข้าต้องการรายงานสิ่งนี้ ! ข้าต้องการรายงานสิ่งนี้ ! ”พ่อบ้านฉีโกรธมากจนเขาอยากยกมือขึ้นตบนางน่าเสียดายที่มือของเขาถูกมัด แม้ว่าเขาต้องการจะตบนาง เขาก็ไม่สามารถทำได้เขาทำได้แค่สาปแช่ง “เจ้ามันอีตัว ! เห็นได้ชัดว่าเจ้าเป็นคนหลอกข้า
มา และเห็นได้ชัดว่าเจ้าคือผู้ที่ให้ชูเต๋าหญิงเลวนั้นไปเรียกข้า เจ้าล่อลวงข้ามากี่ครั้งแล้ว แต่เจ้ากล้าพูดจริง ๆ ว่าข้าเข้ามาข่มเหงเจ้าถึงในห้อง ? ”เช่นเดียวกับที่คำพูดของเขาออกมาจู้ซินจี้พุ่งเข้ามาในห้องจากข้างนอกพร้อมกับฮูหยินใหญ่ เมื่อเห็นภาพตรงหน้าพวกเขา พวกเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างไร ซินจี้ก้าวไปข้างหน้าและดึงหลิวซื่อลงจากเตียง เมื่อยกมือขึ้น เขาตบหน้านาง 2 ครั้ง ตบนี้ทำให้เลือดไหลออกจากมุมปากของหลิวซื่อ อย่างไรก็ตามนางยังกล่าวต่อไปว่า “อนุผู้นี้ไม่ผิด ! อนุผู้นี้ถูกข่มเหง ! พ่อบ้านฉีเป็นคนเข้ามาหาข้าในห้อง ข้าไม่มีแรงป้องกันตัวเอง!”“อีบ้า! ” พ่อบ้านฉีโกรธ เขาจ้องมองชูเต๋าที่ยังคงคุกเข่าอยู่และสะอื้น เขากล่าวว่า “เจ้าบอกไปว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”หลังจากวังซวนเข้ามานางยืนอยู่ที่ด้านข้างของกงหยู ในเวลานี้นางเตือนชูเต๋า “พูดความจริ
