ง ความจริงอาจทำให้เจ้ามีโอกาสรอดชีวิต ไม่อย่างนั้นแม้ว่าเจ้านายของเจ้าไม่ตาย เจ้าก็จะไม่มีโอกาสรอด”ชูเต๋าตัวสั่นและรู้ว่าการพูดกับหลิวซื่อนั้นไร้ประโยชน์ไม่ว่านางจะทำบาปหรือไปหาเขา นี่เป็นเรื่องอื้อฉาวสำหรับคฤหาสน์จู้ หลิวซื่อสูญเสียความบริสุทธิ์ไปแล้วและไม่สามารถพึ่งพาได้อีกต่อไป ชูเต๋ายิ้มพร้อมกัดฟันของนางและตัดสินใจสารภาพความจริง “วันนี้ท่านใต้เท้าตัดสินใจนอนกับท่านฮูหยินใหญ่ อนุหลิวไม่พอใจ ดังนั้นนางจึงให้ข้าใช้ข้ออ้างเรื่องไฟเตาอั้งโล่ไม่แรง ให้ข้าไปเรียกตัวพ่อบ้านฉีมาเจ้าค่ะ”“เจ้า! ” หลิวซื่อสาปแช่ง “ข้าปฏิบัติต่อเจ้าดีแค่ไหน ? เจ้าเลือก
เวลานี้เพื่อขายข้าหรือ ? ท่านพี่” นางโน้มตัวไปหาซินจี้ และกล่าวซ ้า“อย่าฟังคำพูดของอีตัวนี้ นางต้องการปีนขึ้นไปบนเตียงของท่าน แต่อนุผู้นี้หยุดนางหลายครั้ง ด้วยความแค้นนี้จึงทำให้นางพูดเรื่องเลวร้ายเกี่ยวกับอนุผู้นี้ ! มันไม่เป็นเช่นนั้นเลย ท่านพี่ต้องเชื่อใจอนุผู้นี้ ! ”“ข้าไม่ต้องการขึ้นไปบนเตียงของท่านใต้เท้าเจ้าค่ะ! ” ชูเต๋าก็โกรธเช่นกัน “มันเป็นพระสนมหลิวที่คอยพูดอยู่เสมอว่าเมื่อนางได้เป็นฮูหยินใหญ่ของคฤหาสน์จู้ ไม่ช้าก็เร็วคุณหนูสามจะกลายเป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ ด้วยเหตุนี้นางจึงสัญญาหลายครั้งว่านางจะให้ข้าเป็นหนึ่งในผู้ดูแลท่านใต้เท้า แต่ข้าไม่เคยคิดจริงเลย ! ท่านใต้เท้าได้โปรดฟังข้าอธิบายให้ชัดเจนเจ้าค่ะ”จู้ซินจี้มองบ่าวรับใช้คนนี้แต่ไ
