าถึงของขบวนเดินทางแล้ว ชาวบ้านต่างมาแออัดกันริมถนนเพื่อร่วมชมขบวนเสด็จเป็นเหตุให้จินเออร์ที่กำลังเดินนำหน้าพี่ชายทั้งสามอยู่นั้นมิทันได้มอง จึงโดนเบียดเข้าไปในฝูงชนและเพียงมินานเหตุการณ์มิคาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อมีม้าตัวนึงกำลังวิ่งตรงมาทางด้านจินเออร์ ทำให้จินเออร์ที่มิได้สังเกตสิ่งใด สะบัดตัวออกจากผู้คนไปอยู่กลางถนน และชั่วพริบตา
“หลีกไป หลีก” เสียงตะโกนดังมาจากทหารที่กำลังขี่ม้าและวิ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
กุบกับ
กุบกับ
กุบกับ
เพียงแต่จินเออร์นั้น มิใช่ว่ามิเห็นหากแต่สมองกำลังเหม่อลอยเอาแต่กำลังคิดว่าเหตุใดคนถึงเยอะเช่นนี้ แล้วเหตุใดถึงมีทหารขี่ม้าในเส้นทางไวเช่นนี้ ทั้งๆที่มีกฏหมายระบุไว้แล้ว ว่าห้ามรถม้าวิ่งไว้ในเขตการค้ากลับไปคงต้องไปฟั้ององค์ชายห้าและองค์ชายแปดเสียแล้ว จึงมิได้สนใจสิ่งภายนอกเท่าที่ควร
“ฟึบ บบบบบ”
“คุณหนู เหตุใดมิหลบขอรับ” หยางคงที่ตามอารักษ์ขาเปั่ยจินอยู่นั้น จึงแทรกตัวเข้าไปแล้วโอบนางไว้ในอ้อมแขนและเอาตัวออกมาจากรถม้าได้ทันที ในขณะเดียวกันที่รถม้าที่ว่าก็ได้ทำการหยุดก่อนที่จะถึงตัวเปั่ยจินเพียงหนึ่งช่วงแขน เรียกได้ว่า สร้างความตื่นตาให้กับชาวบ้านพอควร
“เอี๊ยดดดด” เสียงรถม้าที่เบรกกะทันหันพร้อมกับนายทหารที่เดินลงมา
“คุณหนู คุณชาย ข้าขอโทษขอรับ เป็นเช่นไรบ้างขอรับ” ทหารนายนั้นเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิดในหน้าที่ที่บกพร่องของตนเอง แต่เพราะต้องสำรวจเส้นทางให้กับขบวนให
