้ตีเขามาหลายปีแล้ว แต่ความรู้สึกนั้นก็ยังคงทำให้หลัวอี้จดจำได้อย่างแม่นยำ
หานชิงอวี่เห็นว่าหลัวอี้เริ่มมีปฏิกิริยาแล้ว จึงรีบฉวยโอกาสพูดต่อ
“อันที่จริงแล้วก็ยังพอมีทางรักษาโรคของพ่อคุณอยู่นะ”
“โรงพยาบาลของเรามีมูลนิธิที่สามารถให้ความช่วยเหลือสำหรับสถานการณ์แบบพวกคุณโดยเฉพาะ”
“ถ้าคุณยินดีให้ความร่วมมือกับพวกเรา ผมก็สามารถช่วยยื่นเรื่องขอเงินช่วยเหลือค่ารักษาพยาบาลจากโรงพยาบาลให้พวกคุณได้”
“ถ้าอย่างนั้น ก็น่าจะเพียงพอสำหรับการผ่าตัดให้พ่อของคุณแล้ว”
หลัวอี้ไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อนเมื่อได้ยินสิ่งนี้ สายตาของเขายังคงจ้องมองไปที่หานชิงอวี่ แล้วพูดขึ้นมาว่า
“คุณไปเอาวิดีโอนี้มาจากไหนกันแน่?”
“มีจุดประสงค์อะไรถึงได้ถ่ายวิดีโอนี้ขึ้นมา?”
“เพื่อให้พ่อของฉันกลับไปผ่าตัดใหม่เหรอ?”
“ตลก!”
“คุณคิดว่าฉันจะเหมือนกับพี่ชายโง่ ๆ ที่จะถูกพวกคุณหลอกหรือไง? พวกคุณล้วนเป็นหมอไร้จรรยาบรรณทั้งนั้น สิ่งเดียวที่อยากทำก็คือขูดรีดเงินจากกระเป๋าพวกเราให้หมด”
ได้ยินแบบนี้ อิงชื่อจ้งที่อยู่ข้าง ๆ ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เขามองไปที่หลัวอี้แล้วพูดเสียงเข้มว่า
“หลัวอี้ นี่คุณหมายความว่าอย่างไร?”
“ตั้งแต่เมื่อกี้ หมอหานก็พยายามหาทางออกให้คุณกับพ่อของคุณมาตลอด”
“มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณยังไม่รู้จักกลับตัวกลับใจอีกหรือ ถ้าเจี๋ยเป่ามีปัญหาอะไรขึ้นมา ใครจะดูแลพ่อของคุณ?”
“ตามที่คุณพูด ครอบครัวของคุณมีแค่คุณคนเดียวที่เป็นนักศึกษามห
