บทที่ 310 ไพ่เด็ด
เมื่อได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่ คนตรงหน้าอย่างหลัวอี้ก็เริ่มร้อนรนขึ้นมาทันที
สีหน้าของเขาไม่ได้ดูเรียบเฉยเหมือนเมื่อครู่แล้ว แต่กลับตื่นตระหนกขึ้นมาในทันที
“ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย?”
“พวกคุณเป็นหมอหรือตำรวจกันแน่? ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าอยากสอบปากคำฉัน ก็ไปแจ้งความเลย ให้ตำรวจมาคุยกับฉันเอง! คุยกับพวกคุณไม่รู้เรื่องหรอก”
คำพูดของหลัวอี้ทำให้หานชิงอวี่และอิงชื่อจ้งมองสบตากัน
แววตาของอิงชื่อจ้งเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ตอนนี้ในใจเขาชื่นชมหานชิงอวี่มากขึ้นไปอีกหลายส่วน
เดิมที ตัวเขาเองก็เกือบจะถูกหลัวอี้จูงจมูกไปแล้ว แต่ไม่คิดว่าหานชิงอวี่จะกลับมาพลิกสถานการณ์อีกครั้ง ทำให้หลัวอี้ตื่นตระหนกเช่นนี้
ในสถานการณ์แบบนี้ ต้องดูว่าใครจะอดทนได้มากกว่ากัน
หลัวอี้ดูเหมือนจะรู้ตัวว่าคำพูดของตัวเองไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่นัก แต่เมื่อเผชิญกับคำถามของหานชิงอวี่ หลัวอี้ก็รู้สึกว่าไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้
ดังนั้น เขาจึงมองไปที่หานชิงอวี่ด้วยท่าทีระแวดระวัง แล้วเอ่ยปากพูดด้วยสีหน้าหวาดระแวง
“ฉันขอตัวก่อน ถ้ามีอะไรจะถามอีก ค่อยมาถามใหม่พรุ่งนี้แล้วกัน”
ในตอนที่อิงชื่อจ้งกำลังจะยื่นมือออกไปจับตัวหลัวอี้ คำพูดของหานชิงอวี่ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
เดิมที อิงชื่อจ้งเองก็ไม่คุ้นเคยกับวิธีการแบบนี้ จึงไม่สามารถจับตัวหลัวอี้ได้ทัน
ในตอนที่หลัวอี้กำลังจะหลุดมือจากอิงชื่อจ้ง คำพูดของหานชิงอวี่ก็ทำใ