้าเปล่านะเจ้าค่ะ อิอิ ข้าขอไปนะเจ้าค่ะท่านพ่อ”เปั่ยจินเอ่ยออกมาพร้อมทำหน้าออดอ้อน ทำให้คนฟังถึงกับถอนหายใจในความน่ารักของบุตรสาวตนเองพลางคิดไปในฝใจว่า ดีจริงๆ เชียว ที่ยังคงได้เห็นรอยยิ้มเช่นนี้ของบุตรสาวตน
“อืมไปเถิด อาหยางฝากเจ้าดูแลจินเออร์ด้วยนะ”ซานหลงที่ทนลูกอ้อนของบุตรสาวตนไม่ได้ จึงเอ่ยอนุญาตออกไปพร้อมกับฝากให้องค์รักษ์หรือก็คือ หยางคงดูแลไปในตัว
“ขอรับนายท่าน”
หลังจากนั้นทั้งสองคนจึงเลี้ยวเข้าไปในตรอกร้างที่ไร้ผู้คนสัญจร และทำการปลอมแปลงชุดและใบหน้าเพื่อเข้าสู่โรงค้าทาส เพื่อเลือกสมาชิกหน่วยราตรีกาลชุดที่สอง
“คารวะขอรับนายท่านทั้งสอง มิทราบว่าวันนี้ต้องการทาสเช่นไรดีขอรับ” ผูดูแลรีบเดินเข้ามาหาทั้งสองทันที เมื่อเห็นว่ามีคนท่าทางแปลกๆ เดินเข้ามา
“ข้าต้องการทาสชายจำนวนสามร้อยคนเจ้าค่ะ ไม่ว่าจะพิการ เป็นโรค หรือแข็งแกร่ง ข้าต้องการดูและเลือกทุกคนเจ้าค่ะ รบกวนท่านนำมาให้ข้าที่ห้องรับรองหน่อยนะเจ้าค่ะ” เปั่ยจินรีบเอ่ยจุดประสงค์หลักที่แท้จริงของตนเองออกไปทัน เพื่อไม่ให้เสียเวลา
“ได้ขอรับ เช่นนั้นเชิญพวกท่านนั่งรอที่ห้องรับรองก่อนนะขอรับ”
“เจ้าค่ะ”
