“ห๊าาา นางพูดว่าอันใดนะ”“ระดับ สมุนไพรนางมีระดับ เช่นนั้นหรือ”“มิใช่ว่า สมุนไพรที่มีระดับคือสมุนไพรสำหรับการฝึกพลังปราณหรอกหรือ”“อ๊าาา แย่แล้วๆ ข้าต้องรีบไปแจ้งนายท่านบ้านข้าก่อน”“ข้าด้วยๆ ต้องรีบไปแจ้ง”“ใจเย็นๆ เจ้าค่ะทุกท่าน อย่างที่ทุกท่านทราบหากสมุนไพรมีระดับนั้นก็แสดงว่าร้านเลี่ยงเฟิงจะขายสมุนไพรราคาแพงกว่าปกติ ซึ่งอาจจะมากกว่าสมุนไพรธรรมดาที่ใช้รักษาโรคทั่วไป เช่นร้านของท่านปูั่หลิงนะเจ้าคะเพียงแต่ ข้าหวังว่าทุกท่านจะสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง โดยที่สมุนไพรจะวางไว้ด้านในตู้อย่างที่ทุกท่านจะได้เห็น ทุกคนสามารถทราบราคาและสรรพคุณได้จากปั้ายแนะนำ และปั้ายนั้นยังสามารถบอกได้ว่าสมุนไพรแต่ละชนิดนั้นล้ำค่าแค่ไหนเจ้าค่ะ”“นางเอ่ยว่าอย่างไรนะเจ้าอ้วน ข้าฟังไม่ถนัด”“นางบอกว่าสามารถพิจารณาราคาสมุนไพรจากภาชนะที่บรรจุได้ แต่มันคงจะราคาแพงเกินเอื้อมชาวบ้านธรรมดาๆ อย่างพวกเรานั้นแหละ เห่อ”“ถัดมาที่ชั้นที่สอง จะเปิดเป็นร้านขายโอสถ โดยโอสถที่จะวางขายนั้น จะเป็นโอสถตั้งแต่ขั้นต่ำสุดระดับกลาง ระดับสูง ระดับเทวะ ระดับสวรรค์ ระดับเซียน และระดับ อนันตกาล ที่ยังไม่เคยมีผู้ใดปรุงได้เจ้าค่ะ” เมื่อเอ่ยจบจินเออร์จึงสังเกตสีหน้าทุกคนไปด้วย“เจ้าตบหน้าข้าหน่อยเจ้าแห้ง”“เปียะ/// หันหน้าตามแรงตบ”“เจ้าๆ ตบหน้าข้าแรงไปหรือไม่”“แหะๆ เจ้าอยากรู้มิใช่หรือว่าเจ้าฝันไปหรือไม่”“เห้อออ เจ้า ช่างเถิด เมื่อกี้นางพู
