ังเดินออกไปได้กลิ่นหอมบางอย่าง ต่างพากันหยุดเดินและหันหลังกลับมาตามกลิ่นหอมนั้น ปรากฏว่ามันหยุดอยู่ที่เด็กสาวนางเดิมนั้นคือจินเออร์จินเออร์ที่เห็นภาพดังกล่าว ได้ยกยิ้มขึ้นมาที่มุมปากเพียงเสี้ยววิ หากไม่สังเกตหรือตั้งใจมองก็จะไม่มีผู้ใดเห็น เพียงแต่ยกเว้นคนที่นั่งอยู่ชั้นสามของฝังตรงข้าม ที่กำลังนั่งเอามือยันโต๊ะและท้าวคางไว้บนโต๊ะรับรองพร้อมกับเสหน้ามองมาทางร้านเลี่ยงเฟิง ในตำแหน่งที่จินเออร์กำลังยืนอยู่พอดิบพอดีเมื่อเห็นดังนั้น จินเออร์จึงเอามือล้วงเข้าไปในแขนเสื้อของตน พร้อมกันนั้นจึงแสร้งหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงเพลิงออกมา และเปิดออก ทันทีที่เปิดออกนั้นกลิ่นความหอมของสมุนไพรที่อัดแน่นอยู่ภายในเม็ดยาก็ได้สำแดงฤทธิ์เดชออกมา“นั้นมิใช่ว่าคือเม็ดโอสถระดับเทวะหรอกหรือ”“ใช่ๆ มิใช่โอสถเสริมพลังปราณอัคคีใช่หรือไม่”“อ๊าาา ข้าตายตาหลับแล้ว ชีวิตมีโอกาสได้เห็นโอสถระดับเทวะจริงๆ”“เดี๋ยวสิ เราจะแน่ใจได้เช่นไรว่านางมิได้หลอกพวกเรา”“นั้นสิ ต้องหาผู้ยืนยัน”“เถ้าแก่หลิงเช่นไร”“มิได้ แม้ข้าจะทราบถึงความเป็นธรรมของเถ้าแก่หากเพียงแต่ก็เป็นหลานบุญธรรมกันมิใช่หรือ”“นั้นสินะ เช่นนั้นใครเล่า”“ข้าเอง” พร้อมกับสาวเท้าเข้ามายังพื้นที่ๆใกล้เคียงกับจินเออร์ที่สุด“นั้นมิใช่ว่าคือคุณชายกู้ แห่งโรงประมูลเซี่ยงจ้าวหลงหรอกรึ”“ใช่ๆ ข้าจำได้ คุณชายกู้แน่นอน”“เช่นนั้น แม่นางน้อย มิทราบว่าข้าสามารถพิสูจน์โอสถเม็ดนั้นไ
