“เรื่องอันใดกันหรือจินเออร์” ผู้เฒ่าเปั่ยที่เห็นว่าทุกคนมัวแต่เงียบ ไม่ขานรับหลานสาวของตนเองสักที จึงเป็นคนเอ่ยออกมาแทน
“ข้าอยากเปิดร้านขายสมุนไพรเจ้าค่ะ” เมื่อพูดออกไปแล้วจินเออร์จึงรอดูปฏิกิริยาจากสีหน้าของทุกคน
“หืมม ร้านขายสมุนไพรหรือ” ซานหลงเป็นผู้เอ่ยออกมาคนแรกหลังจากประมวลความคิดในเรื่องที่บุตรสาวของตนพูดออกมาแล้ว เพราะการเปิดร้านขายสมุนไพรในโลกนี้ เป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับชาวบ้านธรรมดาเช่นเรา
“เจ้าค่ะ” จินเออร์เอ่ยตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงมั่นคงและหนักแน่นอยู่ในนั้น
“แล้วเราจะเอาสมุนไพรจากที่ใดกัน” เมื่อเห็นว่าหลานมีความแน่วแน่และมั่นคงในการทำกิจการร้านขายสมุนไพรท่านตาอย่างเปั่ยตงหลินก็ไม่อาจขัดขวางความตั้งใจได้จึงหันมาสนับสนุนแทน
“มิติจิตของข้าเจ้าค่ะ ในนั้นมีสมุนไพรมากพอที่จะให้เราขายไปเรื่อย ๆ” และแน่นอนว่า สมุนไพรที่จะเอามาขายนั้นจะเป็นที่ใดไปไม่ได้ นอกจากมิติจิตของข้าเองอิอิ มีของดีอยู่กับตัวก็ต้องนำออกมาใช้หรือเปล่า
“เช่นนั้นมันจะไม่มีวันหมดลงหรือ” ซานหลงเมื่อทราบถึงที่ไปที่มาแล้ว แต่ยังมีความข้องใจเรื่องการเติบโตของสมุนไพรอยู่ เช่นไรสมุนไพรก็ต้องมาจากการเติบโตไม่ใช่หรือ
“ไม่เจ้าค่ะ เพราะข้าได้เริ่มเพาะปลูกมันในมิติของข้าเช่นกัน”
“แล้วเรื่องชาวบ้านละลูก จะตอบชาวบ้านว่าอย่างไร หากเราขายโดยไม่ได้ปลูกเองหรือไม่มีแหล่งที่มาที่ไป”
“เรื่องนั้นข้ามีคำตอบไว้แล้วเจ้าค่ะ เราจะขอควา
