่มให้ข้าเจ้าค่ะ”
“อย่างนั้นหรือ ได้สิ ว่าแต่รอบนี้เจ้ามีแบบมาหรือไม่เล่า” ซื่อเฉินถามออกไป เพราะเมื่อคราวก่อนแบบของนังหนูจินเออร์ทำให้เค้าคิดแบบใหม่ๆ ออกมาได้อีกเยอะ
“แหะๆ ไม่มีเจ้าค่ะ ท่านตา แต่ท่านตาพอจะมีแบบให้ข้าเลือกหรือไม่ ข้าต้องการสร้างโรงพักข้ารับใช้ และโรงงานผลิตสินค้าเจ้าค่ะ”
“ได้สิ ข้ามีแบบมากมาย ถ้าเจ้าไม่ถือนะ ฮ่าๆ”
“ได้เจ้าค่ะ”
“งั้นข้าเข้าไปเอามาให้เจ้าดูละกัน รอเดี๋ยวนะ ตาแก่ อาซาน”
“ได้ ๆ” ท่านตาเอ่ยตอบรับท่านตาซื่อเฉิน
หลังจากนั้นเถ้าแก่ก็ไปนำแบบแปรนบ้านพักและโรงงานต่างๆ มาให้ข้าเลือก เมื่อสรุปแบบกันแล้วเถ้าแก่จึงเอ่ยว่าจะเข้าไปต่อเติมได้อีกที หลังจากหน้าหนาวหมดไป เนื่องจากตอนนี้มีงานที่ค้างอยู่ ไม่สามารถปลีกตัวไปได้ ข้าจึงตอบตกลงไปหลังจากนั้นจินเออร์ ท่านพ่อและท่านตา จึงได้ออกมาตรงจุดที่นัดกันไว้กับทาสที่ซื้อมา ปรากฏว่าครอบครัวที่ซื้อมาตอนนี้เปลี่ยนมาอยู่ในสภาพที่ดีขึ้นมาก เพียงแค่เปลี่ยนการแต่งตัว
“คาราวะนายท่านและคุณหนูขอรับ”
“ข้ายินดีนะเจ้าคะที่พวกท่านยังอยู่ที่นี่”
“ขอรับคุณหนูพวกข้าไม่มีวันทรยศคุณหนูเด็ดขาด”
“ดีเจ้าคะ ถ้าอย่างงั้นเราไปกันเถอะ”
หลังจากนั้นจินเออร์จึงให้ท่านพ่อและตาเช่าเกวียนมา ให้กับครอบครัวทาสที่ซื้อตัวมา เพื่อเดินทางไปยังหมู่บ้านของพวกเขา เมื่อมาถึงบ้าน ท่านแม่กับท่านยายที่มองอยู่ เห็นว่ามีข้ารับใช้ที่ซื้อมาติดตามมาด้วย ก็ไม่ได้เอ่ยปากอะไร
