“ไม่ใช่คนร้ายหรอก เจ้าพวกที่เราปล่อยไปนั้นแหละ” จินหลงตอบข้อสงสัยของข้าอีกรอบ“อ่ะ เช่นนั้นพวกเขาจะตามเรามาอีกทำไมกัน”“อาจจะตามมาคุ้มครองความปลอดภัยกระมัง”“เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ ดีแหะ เหมือนมีองครักษ์ส่วนตัวเลย อิอิ”“งั้นก็ปล่อยพวกเค้าไปเถอะ ถ้ายังไม่ทำอะไรเราก็คงไม่มีสาเหตุให้ต้องกำจัด”“อืม แล้วแต่เจ้าละกัน”“ท่านพ่อ ท่านตา เจ้าค่ะ เราไปต่อกันเถอะเจ้าจินหลงบอกว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเจ้าค่ะ”“อืม ได้ ว่าแต่เจ้าม้าแฝดมันยังไม่ยอมขยับเลนนะสิ”“หืมม จินฮุย จินเฮย ไปกันเถอะ”ก่อนหน้าที่จะเข้าเมือง ท่านตาและท่านพ่อได้เข้าไปคุยเรื่องติดต่อซื้อที่ดินกับ ผู้ใหญ่บ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นั้นคือบริเวณที่ติดกับที่ดินที่เพิ่งซื้อไป โดยทำสัญญาซื้อขายเพิ่มอีก 100 หมู่ เท่ากับว่าตอนนี้บ้านข้ามีที่ดินประมาณ 200 หมู่ที่ซื้อใหม่กับที่ดินเก่าของท่านตาท่านยายส่วนการติดต่อเรื่องสร้างคารเพิ่มเติม ท่านตาและท่านพ่อบอกว่า ให้เราพูดคุยก่อนที่จะเข้าไปโรงค้าทาสเลย เผื่อถูกใจทาสคนใด จะได้ให้พวกเค้ากลับบ้านพร้อมกัน จะได้ไม่เสียเวลาท่านพ่อและท่านตาเลือกที่จะนำข้า ไปโรงค้าทาสที่ใหญ่ที่สุดในตลาดค้าทาสแห่งนี้ เพราะไม่ต้องการให้ข้าอยู่ในตลาดค้าทาสนานๆ ตลาดค้าทาสที่นี ้ยิ่งมีขนาดเล็ก การดูแลทาสก็จะยิ่งปล่อยปละละเลยตามเงินได้ไปด้วย และยิ่งใหญ่ก็จะยิ่งมีตัวเลือกของทาสหลายประเภทในโรงค้าทาสที่นี้จะมีลักษณะเสมือนของขังขนาดสี่เม
