คะ อิอิ” ข้าหันไปขอบคุณท่านตาที่พร้อมสนับสนุนข้าและส่งยิ้มให้แก่ทุกคน“แต่เอ๊ะ เมื่อกี้ เจ้าพูดว่าคนงานเช่นนั้นหรือจินเออร์”“เจ้าค่ะท่านพ่อ ข้ากล่าวว่าคนงาน หลังจากที่เรามีพื้นที่แล้ว ต่อมาในด้านการดำเนินกิจการ เราก็ต้องมีคนงานเจ้าค่ะ ข้าต้องการคนงาน”“อืม แล้วเราจะหาจากไหนละเจ้าคะท่านพี่”“โรงค้าทาสเป็นเช่นไรจินเออร์ เมื่อเราซื้อคนพร้อมสัญญาทาสมาแล้ว คนๆ นั้นก็จะเป็นคนของตระกูลเราไปตลอดชีวิต นอกเหนือจากเสียว่าเราจะมีข้อตกลงหรือสัญญาใดๆ กับทาสเหล่านั้นเอง”“อย่างนั้นหรือเจ้าค่ะท่านพ่อ ถึงแม้จะดูโหดร้ายไปแต่ในโลกนี้ที่มีการแบ่งชนชั้น ข้าจะดูแลพวกเขาให้ดีที่สุดเจ้าค่ะ”“ถ้าเป็นแบบนั้น งั้นหลักจากกินมื้อเช้าและส่งผักให้แก่โรงเตี๊ยมเรียบร้อยแล้ว เราเดินทางเข้าเมืองไปติดต่อเรื่องที่ดินและนายช่างกันเถิด”“ดีเจ้าค่ะ ท่านตา หลานว่าเรื่องนี้จัดการไวเท่าไหร่ยิ่งดี”หลังจากนั้นครอบครัวเปั่ยและฝาแฝดอวี้จึงไปนั่งทานข้าวกัน เมื่อทานเสร็จแล้ว ฝาแฝดทั้งสองจึงขอตัวกลับบ้านไป ส่วนท่านยายและท่านแม่ เข้าสวนไปดูพืชผักต่างๆ ที่ปลูกไว้ท่านตา ท่านพ่อ และข้าจึงเตรียมตัวเข้าเมือง โดยก่อนจะออกจากบ้านจินหลงบอกว่าขอตามข้าไปด้วยและให้เจ้าม้าแฝดทั้งสองตัวเป็นตัวขับเกวียนระหว่างทาง จินหลงบอกกับข้าว่า ในช่วงนี้ระหว่างรอหน้าหนาวหมดไป จะให้ข้าเข้าไปฝึกในมิติของมันก่อน เนื่องจากไม่สามารถบอกได้ว่า พลังของข้าจะตื่นขึ้นมาเองหร
