ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวหันหน้ามามองกันไปมาโดยที่ท่านตาและท่านยายต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม แววตาปรากฏไปด้วยร่องรอยแห่งความสับสน และเหนื่อยล้าส่วนท่านพ่อท่านแม่นั้น อาจจะเป็นเพราะว่า ไม่อาจจบจำเรื่องราวแต่หนหลังได้ชัดเจนนัก จึงไม่ได้มีความคิดเคร่งเครียดเท่านท่านตาท่านยาย แต่สีหน้านั้นก้ยังปรากฏไปด้วย ร่องรอยแห่งความกังวลและห่วงใยส่วนตัวข้านั้นบอกได้เลยว่า ในคราแรกของความรู้สึกที่ได้รับรู้ถึงฐานะของตนเอง และครอบครัวข้าโคตรตื่นเต้น ไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร ก็ข้านะได้โอกาสย้อนภพ มาเกิดใหม่ทั้งทีเลยนะ ตอนแรกก็คิดว่าชีวิตนี้จะดำเนินไปด้วยความ…เอ่อ ยากจน ข้นแค้น ดินรนแบบลูกสาวชาวบ้านทั่วๆ ไปที่เคยอ่านมา แต่นี่กลับมีทั้งเรื่องชาติกำเนิด พลังปราณ ความแฟนตาซีของสัตว์วิเศษ ไหนจะการแบ่งระหว่าง โลกมนุษย์ สวรรค์ปีศาจต่างๆ อีก โหย พูดเลยว่าข้านะตื่นเต้นสุดๆแต่นอกเหนือจากตวามตื่นเต้นแล้วนั้น พอมานั่งคิดดีๆ ข้ากลับมีความกังวลใจในเรื่องของชีวิตมากกว่า ยิ่งนั่งคิดเงียบๆ แบบนี้ หลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ความปลอดภัยของชีวิตและครอบครัวข้า มันเริ่มพลิกผันขึ้นเรื่อย ๆ ความตื่นเต้นที่มีเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตระหนก วิตกกังวล อันตรายต่างๆ รวมถึงปัญหาความยุ่งเหยิงที่จะตามมาในอนาคต อนาคตอันใกล้นะ ใกล้มาก อืมมม น่าจะตอนนี้แหละ หึหึ“ท่านพ่อท่านแม่ หากท่านว่าอย่างไร ข้าก็ว่าตามนั้นเจ้าค่ะ” ท่านแม่หันไปถามท่านตาท่านยาย ส่วน
