“ในตอนนั้นพวกข้าไม่สามารถเลี้ยงเด็กทั้งสองคนไว้ด้วยกันได้จริงๆ อาซานในตอนนั้นเพียงสิบหนาว ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ ทำให้ความจำของเจ้าในช่วงวัยเด็กหายไปข้าจึงได้นำเจ้าไปทิ้งไว้ชายปั่าของหมู่บ้านตระกูลเจีย จากนั้นบิดาบุญธรรมของเจ้าจึงรับเจ้าไปเลี้ยงดูเพียงแต่พวกข้าไม่คิดว่าตระกูลนั้น จะใจดำอำมหิตกับเจ้าเหลือเกิน แล้วที่สำคัญข้าไม่คิดว่าองค์หญิงและเจ้าจะกลายเป็นคู่สามีภรรยากัน แต่ในเมื่อเป็นเช่นนั้นข้าก็ทำได้เพียงแค่ยินดีกับพวกเจ้าทั้งสองเพราะพวกข้าทั้งสองไม่สามารถกลับไปได้ในตอนนั้น สถานะขององค์หญิงกลับคืนมาได้มิได้ พวกข้าจึงเพียงทำได้แค่ยินดีกับองค์หญิงและเจ้า”“เดี๋ยวนะเจ้าคะท่านพ่อ ถ้าท่านแม่เป็นองค์หญิงของแคว้นจ้าว ก็แสดงว่าท่านแม่เป็นน้องสาวของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันหรือเจ้าคะ” โอ้มากอด ข้าแทบจะอุทานออกมาวันละร้อยรอบเคยอ่านเจอแต่ในนิยาย พอมาเจอกับตัวนี่ น่าตกใจเหมือนกันแหะ ใครจะคิดละ ว่าชาติก่อนเป็นเด็กสาวปกติแท้ ๆ แต่ชาตินี้กลับกลายมาเป็นเช้อจ้าวเสียได้ อะเมซวิ่งจริงๆ วุ้ย“ใช่แล้วล่ะจินเออร์” ท่านตาหันมาตอบคำถามของข้าแทนท่านพ่อ ที่ตอนนี้สายตากำลังบ่งบอกถึงอารมณ์ที่หลากหลายผสมกันไปหมด“แล้วท่านพ่อละเจ้าคะ” จากที่ข้าฟังท่านตาและท่านยายพูดแล้ว แสดงว่าความเป็นมาของท่านพ่อก็ต้องไม่ธรรมดา ไปๆ มาๆ ชีวิตข้านี้ เอาแน่เอานอนไม่ได้เลย อืออ“ใช่ขอรับ แล้วข้าละขอรับท่านพ่อท่านแม่” ท่านพ่อเมื่อตั้งสติไ
