เสด็จแม่ หม่อมฉันอยากช่วยนี่น่าพะยะค่ะ”“ปล่อยเป็นหน้าที่ของข้าจัดการเอง ถ้าอย่างนั้นลูกและเจ้าแปด กราบทูลลาก่อนดีกว่าพะยะค่ะเสด็จแม่”“เดินทางดี ๆ”“พะยะค่ะ”หากแต่สำนวนเสือหมอบมังกรซ่อน อำนาจต่างมิเข้าใครออกใคร กาลเวลาผันเปลี่ยน จะนำพามาซึ่งเหตุอันใดก็สุดแล้วแต่ใครจะล่วงรู้ณ บ้านตระกูลเปั่ย ที่เต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น“ท่านตา ท่านยายอร่อยมากๆ เลยเจ้าค่ะ หลานมิเคยรู้มาก่อนเลย ว่าท่านตาท่านยายทำกับข้าวอร่อยถึงเพียงนี้”“ขอบใจเจ้ามากจินเออร์ ปากหวานจริงเชียวหลานยาย”“แล้วอาหลิวกับอาเหมยเล่า รสชาติถูกปากหรือไม่”“รสชาติยอดเยี่ยมไปเลยขอรับ พวกข้ามิเคยทานอาหารที่อร่อยเช่นนี้มาก่อนเลยขอรับ”“ใช่แล้วเจ้าค่ะ อวี้เหมยอยากกินทุกวันเลย”“ฮ่าๆ มิเบื่อหรือไร”“มิเบื่อเจ้าค่ะ อาหารของท่านยายอร่อยมากๆ เจ้าค่ะ”“ดีๆ กินต่อเถิด กินเยอะๆ”“แล้วเจ้าจินหลงไปไหนล่ะ ทำไมยายไม่เห็นมันเลยหมู่นี้ มันหายตัวไปบ่อยๆ นะ”“อ๋อ มัน…มัน จริงๆ แล้วลูกมีเรื่องจะสารภาพเจ้าค่ะ ท่านพ่อท่านแม่ท่านตาท่านยายเจ้าคะ หากหลานพูดอันใดออกไปทุกคนจะรังเกียจหลานหรือไม่”“รังเกียจอันใดของเจ้ากัน มันจะมีสิ่งใดที่เหนือไปกว่าความรักที่พ่อกับแม่ท่านตาท่านยายมีให้เจ้าหรือจินเออร์ มันจะมีสิ่งใดที่ทำให้พ่อกับแม่และทุกคนที่นี้เกลียดเจ้าได้กัน”“ฮือ ท่านพ่อท่านแม่ ท่านตาท่านยาย ลูกรักทุกคนมากเลยเจ้าค่ะ” ข้าดีใจมากที่ทุกคนรับฟังในสิ่งที่ข้าพูดออกไป“
