ที่ค่อยๆ แย้มออกมาแล้ว จึงรู้ได้ทันทีว่า ผ่านด่านของมารดาเรียบร้อยหลังจากนี้ก็อยู่ที่ทุกคนแล้ว“ไม่ต้องรีบ แม่ก็กินอยู่แล้ว อร่อยมากเลยเจ้าค่ะทุกคน” ท่านแม่กินไปพลางบอกให้ทุกคนลงมือทานได้หลังจากนั้นเมื่อทุกคนเห็นว่าท่านแม่ทานไปแล้วและอร่อยมากทุกคนจึงลงมากินพร้อมกัน“อร่อยมากๆ”“ใช่ๆ ยายชอบน้ำจิ้มไม่เผ็ดมากเลยเพราะยายกินเผ็ดไม่ได้”“แต่พวกพี่ทั้งสองชอบน้ำจิ้มเผ็ดมากเลยนะ มันอร่อยจนน้ำหูน้ำตาไหลเลยล่ะ”“ใช่ไหมเจ้าคะฮ่า ๆ ๆ”หลังจากนั้นทุกคนก็ทานข้าวกันจนเสร็จ โดยประกอบไปด้วยเสียงหัวเราะรอบๆ ตัวเมื่อถึงเวลาสำคัญทุกคนต่าง อวยพรวันเกิดของข้า วันนี้ข้ามีความสุขที่สุดเลย มีบ้าน มีพ่อแม่ มีท่านตาท่านยาย มีพี่ๆ ฝาแฝด มีจินหลงและม้าแฝดอีกสองตัว ที่ตอนนี้กำลังนอนอยู่ข้างๆ กองเพลิง บริเวณที่พวกข้ากำลังจัดงานกันบรรยากาศงานเลี้ยงในครั้งแรก หลังจากแยกบ้านออกมาแล้ว สามารถสร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับคนตระกูลเปั่ยมากมายนัก สำหรับเสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากรั้วบ้านตระกูลเปั่ยนั้น ช่างทำให้คนในหมู่บ้านประหลาดใจทีเดียว เพราะนานมาแล้วที่มิได้เห็นแสงไฟส่องออกมาจากบ้านของสองตายายตระกูลเปั่ยเช้าวันรุ่งขึ้นครอบครัวของข้าก็ตื่นมาช่วยกันเก็บผักในแปลงไปขาย ผักหลายชนิดที่เติบโตแล้ว ต่างโดนเก็บออกไป รวมๆ แล้วก็เกือบเต็มเกวียนทีเดียว ท่านยายตกใจมาก เมื่อเห็นว่าผักที่ได้มีเยอะกว่าที่คิดไว้“ตาเฒ่าๆ ผักเยอะเกินไปหรือไ
