วบ้านจึงมาแสดงความยินดีในงานขึ้นบ้านใหม่และมาอวยพรวันเกิดให้ข้า จากคราวที่ท่านพ่อจ้างชาวบ้านมาช่วยยกแปลงปลูกผักในครั้งนั้น ทำให้ชาวบ้านรู้สึกดีกับครอบครัวของข้ามากขึ้น ส่วนญาติผู้ใหญ่อย่างท่านตาผู้ใหญ่บ้านก็ได้มากล่าวคำอวยพรกับข้าตั้งแต่ยามเช้าแล้ว“ท่านแม่เจ้าขา งานนี้ข้าขอเป็นลูกมือท่านแม่นะเจ้าคะ”“ได้สิ แล้ววันนี้เจ้าอยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือไม่”“อะไรก็ได้เจ้าค่ะ แต่ลูกมีเมนูมานำเสนอ”“อะไรหรือ”“จริงเหรอจินเออร์พ่ออยากรู้จังเลย”“เมนูนี้ก็จะเรียกว่าหม้อไฟเจ้าค่ะ”“อะไรนะลูกหม้อไฟหรือ แม่ไม่เคยได้ยินมาก่อน”“เจ้าค่ะหม้อไฟข้าเคยอ่าน แฮ่ๆ จากหนังสือของท่านอาเจ้าค่ะ เป็นหนังสือของคนแดนไกลที่เขียนทิ้งไว้”“อย่างนั้นหรือ พ่อไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันมีเจ้าเมนูหม้อไฟนี้อยู่”“ข้าจำได้เจ้าค่ะ ข้าว่ามันต้องอร่อยมากๆ เจ้าค่ะท่านพ่อ”“อย่างนั้นหรือ ยายก็ชักอยากจะชิมของเจ้าแล้วสิเจ้าตัวน้อย”“แล้วแม่ต้องเตรียมอะไรบ้างล่ะลูก”“งั้นรบกวนท่านแม่เตรียมผักให้ข้าก็ได้เจ้าค่ะ ผักที่เราปลูกเองก็ได้เจาค่ะ กำลังต้นอ่อนๆ น่าทานเชียว เอาเป็นพวกผักกาดขาว ผักบุ้งเจ้าค่ะ ส่วนท่านพ่อเจ้าคะข้ารบกวนท่านพ่อเตรียมเนื้อให้ข้าหน่อยได้ไหมหรือไม่เจ้าคะ เป็นเนื้อหมูหรือเนื้อไก่ก็ได้เจ้าค่ะ เอามาเยอะๆเลยนะเจ้าคะ”หลังจากนั้นท่านพ่อจึงเดินทางเข้าไปในตัวอำเภอเพื่อซื้อของที่ขาดให้กับข้า ข้าจึงขออนุญาตท่านแม่เพื่อไปตามฝาแฝดทั้งสองมาท
