านข้าวด้วยกันระหว่างที่ข้ากำลังเดินไปนั้น ข้าจึงแวะไปหาจินหลงปรากฏว่ามันไม่ได้อยู่ในห้อง ข้าจึงเดินออกไปที่คอกม้าเพราะช่วงหลังๆ เจ้าสามตัวนี้ชอบทำตัวมีพิรุธแต่ข้าก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอก แต่เดาว่าต้องเกี่ยวกับแปลงผักของแน่นอน ที่ช่วงนี้มันเจริญเติบโตงอกงามไม่เหมาะสมกับเวลาที่หว่านลงไปสักนิด อีกทั้งต้องบอกก่อนว่าท่านพ่อท่านแม่ก็ไม่ได้ดูแลบำรุงพืชผักเหล่านี้พิเศษกว่าปกติไปด้วยซ้ำเท่าไหร่ แต่ผลผลิตที่ได้ก็ดูจะอวบอิ่มสมบูรณ์ซะเหลือเกิน หึ“จะไปไหนยัยเด็กอัปลักษณ์”“เจ้านะสิอัปปลักษณ์ บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามเรียกข้าแบบนี้”“ได้ๆ เจ้าจะไปไหนหรือคุณหนูจิน”“ข้าจะไปบ้านอวี้ เจ้าจะไปกับข้าหรือไม่”“แน่นอนข้ากำลังเบื่อพอดีข้าไปกับเจ้าเองอัปลักษณ์น้อย ฮ่าๆ”“เฮ้ย จินหลง เมื่อไหร่จะเลิกเรียกข้าว่าเด็กอัปลักษณ์สักทีห๊าาา ข้าไม่ได้เป็นเด็กอัปลักษณ์สักหน่อย เจ้าต่างหากที่อัปลักษณ์ หึ”“ได้ๆ เจ้าสวยมากเพียงแค่หกหนาว เจ้านี้เจิดจรัสเหมือนต้นไม้ที่มีดอกไม้ผลิออกมาขนาดนี้ ไม่มีใครสู้เจ้าได้แล้ว”“อืม เจ้านี่มันกลับกลอกจริงๆ เลยนะ”“แน่นอน ข้าเป็นคนเอาตัวรอดเก่ง”“แต่ข้าไม่อุ้มเจ้านะ”“เจ้า เจ้า เจ้ากล้าหรือ”“อยากไปก็วิ่งตามมาละกัน อิอิ”“อึก กระซิกๆ ถ้าเจ้าไม่อยากพาข้าไปด้วยก็บอกกันดีๆ ก็ได้”“การละครเหลือเกินนะเจ้าน่ะ”“ฉันแน่นอนอยู่แล้ว อยู่กับเจ้านะ ข้าก็ต้องฝึกปรือฝีมือไว้บ้าง ฮ่าๆ”“ได้ๆๆ งั้นไปกันเถอะเดี๋ยวจะได้กล
