ละชาย“อืม ดีๆ เช่นนั้นฟัง งานที่ทำคือการขุดร่องแปลงผัก กำหนดราคาเป็นหนึ่งร่องต่อราคาห้า อีแปะ”“อะไรนะขอรับห้าอีแปะ”ลั่วหยุนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แม้จะตกใจ ไม่เชื่อ แต่ก็ฟังออกว่ามีน้ำเสียงแห่งความดีใจปะปนอยู่ไม่น้อย“หลอกหรือเปล่า ไปๆ กลับ ข้าไม่ฟัง” เซียงตี้เอ่ยออกมาด้วยอารมณ์โมโหที่โดนหลอกให้มานั่งฟังเรื่องไร้สาระ“เจ้าฟังกติกาก่อนอาเซียงตี้” เมื่อเห็นว่ามีชาวบ้านหลายคนเออ ออ ตามเซียงตี้ ผู้ใหญ่บ้านจึงรีบอธิบายเรื่องราวออกไป“หึยย รีบๆ พูดมาได้แล้ว ข้าร้อน”“ได้ๆ แปลงละห้าอีแปะ ตามแต่เจ้าจะทำได้ โดยมีตัวอย่างขนาดและความยาวของแปลง ให้เจ้าดูเป็นตัวอย่าง ส่วนอุปกรณ์ พวกเจ้าต้องหาไปเอง ไม่มีให้เรื่องอาหารพวกเจ้าต้องเตรียมไปเอง หากใครอยากกลับบ้านไปทานที่บ้านก็ได้ หากใครจะทำก็มาลงชื่อที่ข้า แล้วเจอกันพรุ่งนี้เจ้าที่บ้านอาซาน ส่วนเงินจะจ่ายเป็นรอบๆ ไป คือรอบเที่ยง และรอบเย็น”“ดีๆ ข้าจะได้ประหยัดกลับไปกินข้าวที่บ้านได้”“แล้วหากบ้านไหนไม่มีเครื่องมือละขอรับท่านผู้ใหญ่”เสียงที่เอ่ยออกมาคือเสียงของเด็กชายผู้หนึ่ง“อืม ข้าต้องขอโทษด้วยนะ อวี้หลิว เจ้าต้องหางานอื่นแล้วล่ะ” ผู้ใหญ่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เวทนาเด็กชายตรงหน้าเป็นอย่างมาก“ขอรับท่านผู้ใหญ่บ้าน”เสียงเด็กที่ว่าคือ อวี้หลิว เด็กชายมีน้องสาวฝาแฝดอีกหนึ่งคน ชื่อว่า อวี้เหมย ทั้งสองเป็นฝาแฝดกัน มีอายุเพียง 12 หนาว แต่เนื่องจากไม่นานมานี้ พ
