“เจ้าพวกแฝด เจ้ามาได้ยังไง” จินหลงถามเจ้าม้าคู่แฝดออกไปด้วยความแปลกใจเล็กน้อยพร้อมกับการเลิกคิ้ว หืมม กระต่ายเลิกคิ้วหรอ“…..” เหยยยยยย“ข้าถามทำไมไม่ตอบ” ข้าถามละไม่ตอบ พวกนี้มีพิรุธอะไรหรือเปล่าเนี่ย“เอ่อ นายท่านให้ข้าตามท่านมาขอรับ ท่านจินหลง”“แล้วทำไมพวกเจ้ามาในสภาพนี้กัน” ดูสภาพพวกมันตอนนี้คือ เนื้อตัวสกปรกมอมแมม พลังในร่างกายอ่อนแอ เนื้อตัวมีบาดแผล มองเผินๆ คือน่าสงสาร“เอ่อ แหะๆ พอดีพวกข้ากำลังออกจากปั่าขอรับแล้ว แต่สภาพอากาศภายนอกมันแย่เกินไป พวกข้าเลยปรับตัวไม่ทัน นักล่าสัตว์ผ่านมาจึงจับพวกข้ามาขอรับ”“เอ่ออ….ช่างเถอะ แล้วนายท่านฝากอะไรมาถึงข้าบ้าง” เหอะ เบื่อจะสนใจพวกนี้ล่ะ“นายท่านฝากให้ท่านดูแลคุณหนูอย่างดีที่สุดขอรับ”“อืม เรื่องนั้นข้ารู้อยู่แล้วน่า เหอะ เจ้านั้นชอบสั่งเสียจริง ข้าก็ต้องดูแลนางอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง” เจ้านั้นชอบมาสั่งข้าอยู่เรื่อย ข้ารู้อยู่แล้วละน่า ว่าควรต้องทำยังไงกับนาง“จินหลง….” เปั่ยจินตะโกนออกมา เมื่อเดินเข้าไปหาจินหลง ในขณะที่มันไม่รู้ตัว“จะ…เจ้า” มาตอนไหน นี้ข้ามัวแต่คุยเพลินจนลืมสัญชาตญาณได้ยังไงกัน หึยยย“เมื่อกี้นี่เอง พวกเจ้าคุยอะไรกันอยู่ ข้าฟังด้วยสิ”“บ้า ไม่มีอะไร ข้าแค่มาทักทายน้องใหม่ก็เท่านั้นเอง ใช่หรือไม่ เจ้าม้าแฝด”“ชะ…ใช่ขอรับ พวกข้า”ข้ารีบตัดบทเจ้าพวกนี้ เพราะข้าคร้านจะฟังเจ้าพวกสัตว์ขี้โกหก หึ ไว้ข้ามีโอกาสเหมาะเมื่อไหร่ ข้าจะจับคอเค้น
