ถามซะให้เข็ด“อืมๆ ช่างเถอะข้าแค่จะมา….”“มาตามข้ากลับหรอ ไปสิ ไปๆ”“หูยยย เจ้าจะมาดึงข้าทำไม ข้าหาเจ้า…แล้วก็พวกเจ้านั้นแหละ”“เอ่อ มาหาพวกข้าหรือมีอะไรหรือขอรับ” นางจะมาหาพวกเราทำไม เจ้ารู้หรือไม่เจ้าขาว“ข้าอยู่กับเจ้า ข้าจะรู้มั้ยล่ะ ถามไม่ดูหูบนหัวข้าเลย” เจ้าขาวตอบออกมาพร้อมกับทำปากยื่นจนเห็นฟัน“ข้าจะมาตามเจ้าจินหลงกลับบ้าน แต่ไหนๆ ก็เจอพวกเจ้าพอดี งั้นเอางี้ดีกว่า อิอิ พวกเจ้ามีชื่อหรือยัง”“เอ่ออ”“พวกเขายังไม่มีชื่อหรอก” จินหลงตอบออกไปพร้อมกับพยายามทำหน้าให้เข้มที่สุด แต่มันลืมไปหรือเปล่า มันเป็นกระต่าย…“ดีๆ เจ้าชื่อจินหลงไปแล้ว งั้นเจ้าตัวสีขาวชื่อจินฮุยส่วน เจ้าสีดำชื่อจินเฮยละกัน อิอิ”“จินเฮยข้ายังพอเข้าใจนะว่าขนข้าสีดำเลยชื่อจินเฮย แต่ทำไมชื่อเจ้านั้นคือจินฮุยละ…ขอรับ”“ไม่น่ารักหรอ ก็ข้าไม่ชอบนี่น่า มันดูแบ่งแยกพวกเจ้าเกินไป เอาแบบนี้แหละ เทาๆ ดำๆ เนอะ จินหลง”“อะ อืม ดีๆ พวกเจ้าก็อย่าเรื่องมากเลย ยังไม่ขอบคุณนางอีก”“ขอบคุณมากขอรับคุณหนู”“อือๆ พวกเจ้าไปพักเถอะ อย่าดื้อกันละ”“ปั่ะ กลับเข้าบ้านกันเถอะ ยัยเด็กอัปลักษณ์”“เจ้าาา ว่าข้าอีกแล้วนะ หึยย”“ท่านแม่เจ้าขาข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ”“ไปล้างไม้ล้างมือแล้วมาทานข้าวได้แล้วจินเออร์”“เจ้าค่ะ กับข้าววันนี้ อย่าลืมกินกับซาลาเปาที่ข้าซื้อมาฝากนะเจ้าคะ ท่านแม่ท่านยาย”“ได้ๆ เจ้านี่นะ”หลังจากที่บ้านข้าทานข้าวกันเสร็จแล้วก้ได้พากันเข้านอน ท่า
