จ้าไว้นะ”“ตกลงเจ้าค่ะท่านพ่อ งั้นท่านหลงจู๊เจ้าคะ รบกวนเปิดคอกม้าด้วยเจ้าค่ะ หากว่าพวกมัน ยอมเดินตามข้าออกมาเงียบๆ ไม่โวยวายหรือพยศ ท่านตกลงขายให้ข้าใช่หรือไม่”“ได้ ข้าตกลง แต่ข้าคิดราคาตามเดิมนะคุณหนูน้อย”“ได้เจ้าค่ะ”เมื่อท่านผู้ดูแลปล่อยพวกมันออกมา พวกมันก็เดินตามข้าออกมาแต่โดยดี ไม่มีอาการยศใดๆ แสดงให้คนอื่นเห็น สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก ข้าจึงหันไปขยิบตาให้กับท่านตาและท่านพ่อ ทีหนึ่งหลังจากนั้นเมื่อตกลงกันได้เรียบร้อยแล้วที่ราคาทั้งสิ้นห้าตำลึงทอง เนื่องจากเกวียนก็ราคา ห้าสิบตำลึงเงินไปแล้ว เมื่อต้องปรับให้เข้ากับขนาดของม้าทั้งสองตัว และราคาของพวกมันแล้ว จึงรวมเป็น ห้าตำลงทองห้าสิบตำลึงเงิน ท่านพ่อจึงกลายเป็นคนขับเกวียนชั่วคราวเมื่อได้เกวียนแล้ว จึงขนของมาไว้บนเกวียนจากนั้นจึงพาข้าไปซื้อผ้าหลายๆ พับ และชุดสำเร็จ มาให้ท่านแม่ท่านยาย และทุกคน นอกนจากนี้ข้ายังเสนอให้ไปซื้ออุปกรณ์เครื่องครัวเพิ่มอีกด้วย เข้าตลาดทั้งที ก็ต้องจัดเต็มไปเลยถือว่าวันนี้ข้าคุ้มมากๆ ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งเกวียนพร้อมม้าสวยๆ สองตัว อีกทั้งยังได้ของกินและของฝากไปฝากท่านแม่กับท่านยาย นับว่าสรรค์ยังไม่ทอดทิ้งข้าจริงๆหึ ลองทอดทิ้งสิ ข้าตายไปรอบนี้ จะไปถามให้รู้กันไปเลย ว่าทำไมส่งข้ามาแล้วลำบากขนาดนี้หลังจากนั้นเมื่อได้ของครบแล้ว ท่านพ่อก็ขับเกวียนที่มีข้าและท่านปูั่นั่งอยู่พร้อมด้วยของมากมายบ้านของ
