วแล้ว หากพวกเข้าไม่ย้ายครอบครัวมา ณ ที่แห่งนี้ ก็ไม่แน่ใจเลย ว่าท่านพ่อตาท่านแม่ยายรวมถึงบ้านหลังนี้จะมีสภาพเช่นไรหลังจากพายุหิมะผ่านไปเปั่ยซานหลงนั่งคิดทบทวนความผิดของตนเองไปเรื่อยๆ เมื่อคิดได้จึงอยากเริ่มต้นทำสิ่งดีๆ ให้ครอบครัวของตนเองบ้าง หลังจากที่ลูกของเขาได้พูดมาหลายครั้งหลายครา เกี่ยวกับความต้องการ ทั้งในด้านของอาหารการกิน เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม รวมไปถึงที่อยู่อาศัยหากตอนนี้คำนวณจากเงินเก็บที่เหลืออยู่ เกือบเก้าสิบเก้าตำลึงทอง เนื่องจากหลายๆ ครั้ง นำเงินที่มีไปใช้จ่ายเล็กน้อย รวมถึงรายรับที่จะได้จากการขายสมุนไพรในวันพรุ่งนี้แล้ว เงินหลายตำลึงทอง จึงเพียงพอที่จะสร้างบ้านใหม่ให้กับทุกคน และสามารถเก็บไว้เป็นสินเดิมของจินเออร์รวมไปถึงการเผชิญชะตากรรมในฤดูหนาวนี้ได้อย่างเพียงพอ“ห๊าวววว ท่านพ่อเจ้าขายังไม่นอนหรือเจ้าคะ” ข้าอยากนอนกอดท่านพ่อกับท่านแม่พร้อมๆ กันเลยเจ้าค่ะเปั่ยจินที่ตื่นขึ้นมากลางดึก เมื่อไม่เห็นบิดาของตนจึงเดินออกมาดู พบว่าสีหน้าบิดาในตอนนี้มีแต่ความเครียด จึงชวนบิดาเข้านอนณ ตอนนี้ข้าคิดว่ายังไม่มีอะไรให้ต้องกังวลเรื่องปากท้องสักเท่าไหร่ เพราะพรุ่งนี้เราจะเข้าไปขายสมุนไพรข้าไม่อยากให้ท่านพ่อนอนดึกจะเสียสุขภาพเสียเปล่าๆ“ได้ๆ พ่อกำลังจะไปแล้ว ไปๆ จินเออร์พ่ออุ้มเจ้ากลับไปนอน”“เจ้าค่ะ”เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อฟั้าเริ่มสว่างครอบครัวตระกูลเปั่ยต่างค่อยๆ ทยอยกันออกมาทำหน้าท
