ี่ของตนเอง โดยท่านยายและท่านแม่ ตื่นล้างหน้าและลุกขึ้นมาทำอาหารให้ท่านพ่อกับท่านตาที่ออกไปดูกับดักที่ดักไว้เมื่อวาน เผื่อได้อะไรมาจะได้นำไปขายในตัวอำเภอพร้อมกับสมุนไพรโดยเปั่ยฮูหยินและหลินฮวา ได้ลงมือจุดไฟ นวดแปั้ง เพื่อทำแปั้งย่างร้อนๆ โดยมีน้ำซุปซี่โครงหมูใส่ไข่อร่อยๆ เพื่อให้ซดโล่งคอในตอนเช้าไว้คู่กันเมื่อท่านตาและท่านพ่อกลับมาจากดูกับดักสัตว์แล้วพบว่า ได้เพียงไก่ปั่ามาเพิ่มอีกสามตัวเพียงเท่านั้นจึงตกลงกันว่า ให้เลี้ยงไว้กินไข่มันเสียดีกว่า เพราะมีตัวเมียถึงสองตัวและตัวผู้ตัวเดียว เอาเป็นว่ารายการเข้าเมืองวันนี้มีเพียงขายสมุนไพรเท่านั้น“เจ้าไหวหรือไม่จินเออร์ ไม่จำเป็นต้องเข้าเมืองกับพ่อและท่านตาก็ได้”“ไหวเจ้าค่าาา ข้าเพียงลืมตาไม่ขึ้นนี่เจ้าคะ มันเช้าไป” เปั่ยจินตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงยานคางเพราะตื่นเช้าเกินไป“งั้นเจ้าก็ช่วยลืมตา มาทานอะไรซักหน่อยเถิด รองท้องก่อนออกเดินทาง” หลินเหมยฮูหยินเอ่ยออกมาเมื่อเห็นท่าทางของบุตรสาว“เจ้าค่ะท่านแม่”หลังจากรอเปั่ยจินทานข้าวเสร็จแล้ว ท่านตาท่านพ่อจึงเตรียมตัวเดินทาง โดย สะพายตะกร้าสมุนไพรและอุ้มข้าให้ขี่หลังท่านตา เพื่อเดินเข้าไปยังตัวอำเภอการเดินเท้าจะใช้เวลาเดินเท้าถึง หนึ่ง ชั่วยาม จึงทำให้ข้าสามารถหลับต่อบนหลังของท่านตาได้“จินเออร์ ตื่นได้แล้วลูก ถึงตัวอำเภอแล้วลงมาเถิด” ซานหลงเอ่ยเรียกบุตรสาวตัวน้อยเบาๆ เพื่อให้ตื่นขึ้นมาเตรียมตัวเข้าเมือ
