ง“เจ้าค่ะ ห๊าวววว ข้าตื่นแล้วเจ้าค่ะ”“มาๆ ตาเตรียมน้ำมาด้วย ไหนล้างหน้าล้างตาเจ้าสิ”“เจ้าค่ะ บลื้ออออ หนาววเจ้าค่ะ หนาวมาก ตื่นเลยเจ้าค่ะ” ข้าสะบัดหน้าไปมาทันทีหลังจากเจออุณหภูมิของน้ำในกระบอกไม่ไผ่ตอนเช้า หนาวมากๆ“ฮ่าๆ ดูเจ้าสิ มอมแมมไปหมดแล้วมาๆ ตาเช็ดหน้าเช็ดตาให้ก่อน”“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านตา ว่าแต่ท่านพ่อเจ้าคะ เราจะขายร้านไหนหรือเจ้าคะ”“อืม ตามีร้านแนะนำ ร้านนี้เดินตรงไปอีกหน่อยซ้ายมือ จะมีร้านขายสมุนไพรและหอประมูลสมุนไพรอยู่ ให้ราคาเป็นธรรมมากๆ เลยล่ะ”“เย้ๆ ไปกันเลยเจ้าค่ะ ข้าอยากไปแล้ว”“ได้ๆ ไปกัน”ปรากฏว่า…ร้านที่ท่านตาแนะนำคือร้านเซียงจ้าวจูซึ่งเป็นสาขาย่อยของสาขาหลักที่เมืองหลวง ข้าเพิ่งรู้ว่าร้านแห่งนี้มีความยิ่งใหญ่มาก นอกจากจะมีหลายสาขาแล้ว ในแต่ละเมืองก็จะมีหอประมูลอีก“ท่านพ่อเจ้าขา นั้นมันร้านของท่านปูั่หรือเปล่าเจ้าค่ะ”“มิใช่ เพียงแต่มิผิดลูก เพียงแต่ที่นี้ คืออีกหนึ่งสาขาเพียงเท่านั้น”“เจ้าค่ะ แล้วเราจะยังไปขายร้านนี้หรือไม่เจ้าคะ”“ขายสิลูก ถึงแม้จะมีหลายสาขา แต่ราคาที่ได้ถือว่ายึดตามราคาเมืองหลวงเชียวล่ะ เพราะเช่นนั้น เจ้ามิต้องกังวลว่าจะโดนกดราคาเหมือนเช่นร้านอื่นๆแน่นอน”“ยินดีต้อนรับขอรับ จะมาซื้อยาเชิญร้านฝังซ้ายมือได้เลย” พนักงานดูแลร้านของที่นี้่ ยังคงมีความสุภาพและให้เกียรติกับชาวบ้านเสมอ“ไม่ๆ ขอรับ ข้ามาขายสมุนไพร” ทันพ่อรีบตอบกลับออกไปทันที“ได้ขอรับ งั้นเชิญท่
