ก”แต่ในคราวนี้ จู่ๆ ฉินเฉาก็อ้าปากพูดขึ้นมา“นายว่าอะไรนะ? ฉันเป็นถึงเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง ฉันน่าสงสารตรงไหน?”“น่าสงสารสิ ความจริงแล้วผู้หญิงของนายไม่ได้รักนายเลย”ฉินเฉากล่าว“หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว!”หลี่ไป๋ซานตะโกนก้อง“นายลองคิดดูสิ ถ้าหากเธอรักนายจริง ด้วยพลังของนาย เธอจะไม่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ยังไง?”ฉินเฉากล่าวเน้นย˺าออกมาทีละคำ “จิตวิญญาณของอันชิงเป่ยซีเคยต่อต้านวิชาคืนชีพของนายมาครั้งหนึ่งแล้ว มาตอนนี้ วิญญาณดวงใหม่ภายในร่างกายของเธอก็ต่อต้านวิชาคืนชีพของนายเหมือนกัน………..นายไม่คิดบ้างเลยเหรอว่าตัวเองกำลังทำผิดพลาด?”“ฉันจะทำผิดพลาดได้ยังไง!”หลี่ไป๋ซานตะโกนเสียงดังลั่น “ฉันรักอันชิงเป่ยซีมากกว่าสิ่งอื่นใด!เวลาทุกนาที ทุกวินาทีของฉันอยู่ห่างจากเธอไม่ได้! เพื่อที่จะได้อยู่กับเธอ ฉันถึงกับใช้โซ่มาล่ามให้เราสองคนได้อยู่ด้วยกัน!”ใช้โซ่……….ล่ามให้อยู่ด้วยกัน!จู่ๆ ฉินเฉาก็ขนลุกชันอย่างไม่ทราบสาเหตุ“ที่ฉันบ้าคลั่งขนาดนี้ก็เพราะความรักที่มีต่อเธอ! แต่เธอตายไปแล้ว! ถึงฉันจะทำลายยมโลกก็ช่วยวิญญาณของเธอให้กลับมาจากวัฏสงสารไม่ได้! ฉันเฝ้ารอมานาน รอมานานมาก! จนในที่สุดก็ได้พบเธอที่กลับชาติมาเกิด!”“นายยังดูไม่ออกอีกเหรอ? ว่าเธอกำลังหนีนายอยู่!”ฉินเฉาพูดเสียงดัง“หนีเหรอ? พูดเรื่องบ้าอะไร เธอจะหนีไปจากฉันทำไม!”หลี่ไป๋ซานตะโกนก้อง “สิ่งที่ผู้หญิงต้องการ ไม่ใช่ความรักจากผู้ชายหรอกเหรอ! ฉันมอบความร