พี่สาวทุกข์ทรมานกันขนาดนี้”“ข้าไม่โทษเจ้าหรอก ถ้าไม่มีเจ้า ตอนนี้พวกเราสองคนคงจะได้ไปเกิดใหม่กันแล้ว!”จิ่วเทียนเซียนเฟยเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม“คราวนี้ถือเป็นชัยชนะของพวกเรา น่าเสียดายก็แต่ร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจของฉินเฉา”เธอหันไปมองร่างอวตารสุนัขปีศาจที่นอนเป็นศพอยู่บนพื้น แล้วถอนหายใจอย่างอดไม่ได้“ฉันจะพาร่างนั้นกลับไปหลอมรวมจิตวิญญาณกับนายท่านฉินอีกครั้งเองค่ะ ไม่เป็นไรหรอก”เสี่ยวไป๋คลี่ยิ้มออกมา“คิดไม่ถึงเลย………..ว่าเฮยฉีหลินจะสร้างกระบี่สลายวิญญาณขึ้นมา………..”ซวนหยวนอิงจี๋เดินไปหยิบกระบี่สีแดงที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมา“กระบี่เล่มนี้สามารถทำลายหยางเทวะและความรู้ทางจิตวิญญาณของมนุษย์ได้ ช่างร้ายกาจจริงๆ”“แต่ถึงยังไง เฮยฉีหลินก็ได้รับผลจากการกระทำของตัวเองไปแล้ว”จิ่วเทียนเซียนเฟยกล่าว เธอเดินเข้าไปกุมมือซวนหยวนอิงจี๋อย่างอ่อนโยน แล้วกล่าวออกมา“น้องอิงจี๋ ตอนนี้เจ้าสามารถปล่อยวางได้แล้ว เจ้าพร้อมที่แต่งงานกับฉินเฉาพร้อมกันหรือยัง?”“ขะ ข้า……..”ใบหน้าของซวนหยวนอิงจี๋ขึ้นสีแดงก˹าถึงแม้ว่าในใจของเธอจะยินยอม แต่เธอกลับไม่สามารถรักษาสีหน้าของตัวเองได้ถึงยังไงเธอก็เป็นถึงราชินีของเหล่าอสูรโบราณ…………“ไสหัวออกไปให้หมด! ออกไปล่าสัตว์กันได้แล้ว!”คราวนี้เทาเที่ยตะเบ็งเสียงขับไล่เหล่าอสูรโบราณให้แตกกระเจิงเผ่นหนีออกไปในไม่ช้าเหล่าอสูรโบราณก็ออกไปจากสุสานซานไห่กันหมด เหลือเพียงแค่พวกจิ
