ของเขา เขาอยากไปที่ไหนก็ปล่อยให้เขาไปเถอะ ไป๋เจ๋อ ลำพังแค่ตัวเขา ก่อปัญหาขึ้นมาไม่ได้มากนักหรอก”“อืม ฉันจะเชื่อฟังพี่สาว”เสี่ยวไป๋พยักหน้า….แต่ในเวลานี้ ไป๋เจ๋อกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ในป่า ดวงตาของเขาเปล่งแสงวาวโรจน์ออกมาอย่างรุนแรง“ถึงไม่มีเฮยฉีหลิน ข้า ไป๋เจ๋อก็ยังทำการณ์ใหญ่ได้! เฮยฉีหลินช่างโง่เขลาจริงๆ ที่ดันต้องการแค่ผู้หญิงคนนั้น…………ดูเหมือนว่าจะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เหมาะสมพอให้ข้าช่วยเหลือ”ไป๋เจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเยาะออกมา แล้วหายตัวไปในทันที….“มีคนอยากพบท่าน”ควันสีดำกลุ่มหนึ่งตกลงมาในห้องของโจโฉ ก่อนที่จะกลายร่างเป็นชิโยะ และกล่าวกับโจโฉอย่างเย็นชา“โอ้? ใครกันที่รู้จักที่นี่? หลี่ไป๋ซานงั้นเหรอ?”ตอนนี้โจโฉกำลังนั่งดู [แกะน้อยสุดกวนกับหมาป่าจอมป่วน] อยู่บนโซฟา เมื่อได้ยินคำพูดของชิโยะ เขาก็เลิกคิ้วขึ้นทันที“แต่หลี่ไป๋ซานไม่น่าจะมีมารยาทมากพอที่จะบอกให้คนมาแจ้งแบบนี้………….”“เขาคืออสูรโบราณ ไป๋เจ๋อค่ะ”ชิโยะเหลือบมองหน้าจอโทรทัศน์ “คุณแน่ใจนะว่าจะดูภาพยนตร์ประเภทนี้จริงๆ?”“เจ้าไม่เข้าใจรสนิยมของข้าหรอก”โจโฉแสยะยิ้ม “ไม่รู้ว่าไป๋เจ๋อหาที่นี่เจอได้ยังไง ข้าควรจะให้รางวัลด้วยการเจอหน้าเขาสักหน่อย”“เข้าใจแล้วค่ะ”ชิโยะเปลี่ยนร่างเป็นควันดำและหายตัวไปหลังจากนั้นไม่นาน ไป๋เจ๋อก็เดินเข้าไปหลังจากที่ไป๋เจ๋อเดินเข้ามา เขาก็มองไปรอบด้าน และเมื่อพบว่าโจโฉกำลังดู [แกะน้อยสุด
