กวนกับหมาป่าจอมป่วน] อยู่ สีหน้าของเขาก็พลันนิ่งค้างทันทีนี่มัน………รสนิยมแบบไหนกัน?“หายากนักที่จะมีคนมาเยี่ยมเยียน”โจโฉเอนตัวลงบนโซฟา เขาไม่ได้หันไปมองไป๋เจ๋อ แต่เอ่ยปากขึ้นมาเบาๆ“ไม่รู้ว่าอสูรโบราณหาตัวข้าพบได้ยังไง”“หึๆ ข้าคืออสูรโบราณไป๋เจ๋อ มีความเชี่ยวชาญเรื่องดาราศาสตร์และภูมิศาสตร์ ตราบใดที่เป็นเรื่องของโลกใบนี้ ไม่มีเรื่องใดที่ข้าไม่รู้การค้นหาตำแหน่งของโจโฉ ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับข้าเลย”“โอ้? ในเมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นทำไมเจ้าถึงไม่รู้ว่าฉินเฉาที่เจ้าฆ่าเป็นเพียงแค่ร่างอวตาร?”“นั่นมัน……..”ไป๋เจ๋อนิ่งค้างไปทันทีโจโฉรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?“หึๆ ………..ไหนเจ้าบอกว่าไม่มีเรื่องใดที่เจ้าไม่รู้ไง?”โจโฉหัวเราะเยาะ“ไป๋เจ๋อ ข้ายอมรับว่าเจ้าพอจะมีฝีมืออยู่บ้าง ที่สามารถคาดเดาตำแหน่งของข้าได้ แต่เรื่องที่เจ้าอวดอ้างว่าตัวเองรอบรู้ทุกอย่าง การโอ้อวดเช่นนี้ไม่นับว่าเกินไปหรอกเหรอ?”ไป๋เจ๋อเช็ดหยดเหงื่อบนใบหน้า“ทำให้ท่านหัวเราะเยาะแล้ว………..”เดิมทีไป๋เจ๋อต้องการที่จะปรากฏตัวอย่างลึกลับ เพื่อทำให้โจโฉมองตัวเองสูงส่งขึ้นแต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกโจโฉเปิดโปงจนหมดเปลือกแบบนี้ในเวลานี้ ความมั่นใจในตัวเองของไป๋เจ๋อเริ่มหายไปแล้ว“หึๆ เจ้าจะมาขอความช่วยเหลือจากข้าใช่ไหม?”โจโฉเอ่ยถามขึ้นมาทันที“ใช่……….จะว่าแบบนั้นก็ได้………..”ไป๋เจ๋อรู้สึกว่าตัวเองโปร่งใส ปิดบังอะไรไม่ได้เลย เมื่อเผชิญหน้ากับโจโฉ“งั้นเจ้าคิดว่า เจ้
