่ของพวกเราได้อีกแล้ว ในหัวใจของซวนหยวนอิงจี๋มีเพียงแค่อิงเทียน ไม่มีสุสานซานไห่อยู่เลย สักวันหนึ่งพวกเจ้าทุกตนจะต้องตายเพื่ออิงเทียน”“เพื่อฝ่าบาท ถึงจะต้องตายแล้วยังไง?”เทาเที่ยคลี่ยิ้ม กล่าวออกมาด้วยความกล้าหาญ“พวกข้า อสูรโบราณเกิดมาเพื่อราชินี แน่นอนว่าจะต้องตายเพื่อราชินีเช่นกัน”“ช่างโง่เขลายิ่งนัก”ไป๋เจ๋อเบ้ปาก พูดขึ้นมา “ในเมื่อพวกเราเกิดมาบนโลกใบนี้แล้ว ถึงมันจะเป็นเพราะความเมตตาของราชินี แต่ชีวิตของพวกเราก็มีความหมาย ให้หน้ามืดตามัวตายเพื่อราชินี ถือเป็นการละเมิดต่อหลักการในการมีชีวิตอยู่ของพวกเรา อสูรโบราณอย่างพวกเราไม่ควรมีชีวิตอยู่เพื่อราชินี แต่ควรที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง”“บังอาจนัก!”“เจ้าทะเยอทะยานเกินไปแล้ว ไป๋เจ๋อ!”อสูรโบราณตนอื่นๆ ตะโกนด่าทอทันที“เจ้ามัน…………ไร้ยางอาย!”“ไม่ใช่ว่าข้าไร้ยางอาย แต่เป็นพวกเจ้าที่โง่เขลากันเอง”ไป๋เจ๋อส่ายหน้า “ติดตามเฮยฉีหลินสิ ถึงจะสามารถรักษาชีวิตของพวกเราเอาไว้ได้ สุสานซานไห่สมควรที่จะออกไปปกครองโลก ไม่ใช่แทะวัชพืชอยู่แต่ในรัง”“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เจ้าก็จงไปอยู่กับเฮยฉีหลินของเจ้าเสียเถอะอย่าได้กลับมาขวางหูขวางตาข้าอีก”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าว“แต่องค์ราชาของข้ามีใจให้กับเจ้า สวรรค์และใต้หล้าล้วนรับรู้เรื่องนี้”ไป๋เจ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม“อิงเทียนมีอะไรดี? เจ้าชู้หลายใจ มีผู้หญิงอยู่ข้างกายมากมายนับไม่ถ้วน เฮยฉีหลินของพวกข้ารักเดียวใจเดียวต่อเจ
